Open Dagen bij Wijnboeren – dat is doordrinken geblazen!!!!!!!!!

Ieder laatste weekeinde van mei is er in de Noord-Italiaanse regio Friulië (officieel Friuli Venezia Giulia) ‘Cantine Aperte’. Een zestigtal wijnboeren houdt dan Open Huis.
Een leuke en leerzame ervaring om ongedwongen bij een Italiaanse wijnboer binnen te lopen. Een gelegenheid bij uitstek om eens binnen te stappen bij een voor jou onbekende wijnboer.

Op zaterdagavond zijn er speciale activiteiten als ‘Cena con il vignaiolo’ (‘Aan tafel/avondeten met de wijnboer’). Op zondag veelal rondleidingen en uitleg over de wijnproductie. En het belangrijkste: wijnproeven! Diverse wijnboeren pakken groots uit met livemuziek, aanvullende activiteiten en lekkere hapjes zoals prosciutto en lokale kaassoorten. Bij een paar populaire wijnboeren betaal je een symbolisch bedrag, maar bij de meesten is het proeven gratis.

Alhoewel Cantine Aperte bedoeld is om de bevolking beter bekend te maken met hun eigen regio en ondertussen nieuwe klanten te trekken, speelt het woordje ‘gratis’ ook een rol. Voor veel Italianen dé kans om op een zonnige zondag er met de hele familie op uit te trekken.

Voor een blog op il Tramonto maken we vooraf altijd een afspraak met een wijnboer, echter tijdens Cantine Aperte kunnen ook wij ongedwongen en vrijblijvend een wijnhuis binnenlopen. Niet alleen om wijn te proeven, zeker ook om foto’s te maken om een impressie te maken van deze Open Dag op onze website. En wij kunnen ons een beeld vormen van de wijnboer: zijn de wijnen interessant genoeg om een artikel erover te schrijven. In dat laatste geval maken we een aparte afspraak en zien we dit korte bezoek als behorend bij onze voorbereidingen voor het echte interview.

Voor onze lezers op il Tramonto gaat het te ver om uitgebreid te schrijven over het wijnproeven daarom zullen we nu slechts een paar bijzonderheden belichten.

glas met het logo met het parmantige mannetje ‘il conte’ (de graaf)

Zaterdag
Bij wijnhuis Vigneti Conte vormde een metershoge wijnfles de entree naar la cantina en de wijnkelders. Tevens een compliment voor de wijnglazen, zonder de naam van het wijnhuis maar met het logo, een parmantig mannetje met hoge hoed, ‘il Conte’ (de graaf).

Wijnhuis Castello di Rubbia stond niet op ons programma, maar toen we in de buurt waren wilden we toch even binnenwippen om gedag te zeggen. Na een uitgebreide wijnproeverij eind vorig jaar (zie onze blog) blijven we via de social media in contact met de eigenaresse en hun bevriende sommelier en dan is het leuk om elkaar weer in levende lijve te zien. Kus kus, ciao ciao, twee slokken van hun voortreffelijke Malvasia 2013 en hupsakee weer de auto in.

Patrizia Pittia (sommelier) – werkneemster – Ad Smets – Nataša Černic (eigenaresse wijnhuis Castello di Rubbia)

Bij een aantal wijnhuizen op ons verlanglijstje bleek geen Open Dag te zijn. Wij hadden de folder verkeerd geïnterpreteerd want sommige wijnboeren deden alleen op zondag mee aan dit evenement. Soms ook op zaterdag, maar dan alleen met Cena con il vignaiolo (aan tafel met de wijnboer).

Ad Smets – Luigi Anselmi – Doretta Anselmi

Zondag
Na een zware zaterdagavond ‘Aan Tafel met de Wijnboer’ met een vijfgangenmenu – vergezeld met een wijnarrangement van maar liefst 9 wijnen – gingen we zondag opnieuw op pad gewapend met fotocamera, notitieblok, visitekaartjes en badges met ‘International Press’.

Op ons programma stond het wijnhuis Anselmi op nog geen 15 km afstand van waar wij ‘wonen’. Bij de bar slash proeflokaal van dit wijnhuis komen wij al jarenlang, vaak met familie, vrienden of gasten van Villa Greta. Wij waren echter nog nooit op de productielocatie Reguta geweest. Zelfs ondanks het feit dat de jongste zus van de twee Anselmi-broers, die met verve dit joekel van een wijnhuis runnen, schuin tegenover ons woont in Pertegada. Telkens wanneer we haar bij de bakker tegenkomen herinnert zij ons eraan dat we nog stééds geen blog over Anselmi hebben geschreven.  Nu ging het er toch van komen en toeval bestaat niet (!?) want toen we net gearriveerd waren en in de startblokken stonden om de eerste wijn te proeven, tevens de eerste slok wijn van die dag, kwam onze buurvrouw Doretta Anselmi binnengewandeld. “Finalmente (eindelijk!)” riep ze uit.

Buurvrouw Doretta is zo trots op ‘haar’ familiebedrijf dat ze haar broer belde, die net op een andere locatie zat, om een privé-rondleiding te regelen. We hadden al een idee dat dit een mega-wijnhuis is, maar tijdens de rondleiding kregen we daadwerkelijk een indruk van deze superwijnboer. Broer Luigi (wij mogen hem Gigi noemen) vertelde ons dat zij naast maar liefst 1 miljoen flessen bubbelwijn ook 1,5 miljoen flessen ‘stille’ wijn produceren. Indrukwekkend. En we kregen zoveel info dat we hier binnenkort een aparte blog aan gaan wijden.

eigenaar Gabriele Vialetto van wijnhuis Modeano in rood poloshirt

Het niet-te-vinden Wijnhuis Modeano
Wijnhuis Modeano kennen we al langer, maar we waren daar nooit geweest tijdens een Open Dag en vonden het leuk om eens plaatjes te schieten van andere bezoekers dan wij zelf. Soms is het echt fijner om iets anoniemer op te gaan in de menigte. Ondanks het feit dat dit wijnhuis op nog geen 15 km afstand ligt van de badplaats Lignano, bevindt het zich in een gehucht, waar je nooit toevallig langs rijdt of doorheen komt. Je moet het echt weten te vinden, jammer eigenlijk. De wijnboer kennen we inmiddels al een aantal jaren en een van zijn topwijnen (zie onze blog) kan men inmiddels al in diverse Brabantse restaurants drinken. Dus onze poging om anoniem te blijven is compleet mislukt, natuurlijk wilde de wijnboer (het goed behoort eigenlijk zijn vrouw die de achternaam ‘Ferrari’ draagt) met ons op de foto. En al waren deze gegoede mensen – Villa Ferrari – wat wil je met zo’n prachtige achternaam en in het bezit van zo’n schitterend landgoed – in het begin wat gereserveerd, ook zij volgen ons via de social media en realiseren zich dat het niet slecht is om met ‘deze twee Hollanders’ op de foto te gaan……

Wijnhuis Modeano is gevestigd in Villa Ferrari in het dorpje Modeano

Gedisciplineerd en gestructureerd als we zijn en werken, houden wij ons aan een strak schema, echter op zo’n dag zijn zelfs wij niet in staat om ons enigszins aan een gepland tijdschema te houden. Bij een bezoek aan een volgend wijnhuis zouden we de kans lopen dat we te laat zouden komen, het evenement duurt namelijk officieel tot 18:00 uur. Het zal onze lezers wellicht verwonderen, echter ook bij Italianen gaat uiteindelijk een keer de deur dicht. De keuze was om óf naar huis terug te keren, of een afsluitend wijntje te drinken bij onze vrienden van wijnhuis Ferrin. Niet zo moeilijk om te raden welke keuze wij maakten.

Fabiola Ferrin-Tilatti met dochter Sara en Sjaak Verweij

Na sluitingstijd
Toen wij bij wijnhuis Ferrin arriveerden was ‘Cantine Aperte’ formeel al meer dan een uur beëindigd, maar zoals we al stiekem gehoopt hadden, was het bij de Ferrin’s nog volle bak!
We troffen daar zelfs een Nederlander, Hans Dekkers, aan die Friulaanse wijnen importeert. We hebben al vaker contact met hem, ook in de afgelopen dagen. “Kom je zondag bij Ferrin samen met ons wijnproeven?” Nee, we gaan zondag met dochter en kleinkind naar het strand van Lignano, dus dat zit er niet in!” Achteraf wilde hij deze kans niet aan zich voorbij laten gaan en zat hij samen met zijn vrouw te genieten van de wijnen van Ferrin. Aan de glinsteroogjes te zien vermoeden we dat binnenkort ook de wijnen van Ferrin via Hans te koop zijn in Nederland…. In de komende maanden werken we de samenwerking met Hans verder uit en het resultaat gaan we natuurlijk uitgebreid met alle lezers delen.

Wij schoven aan bij de ‘stamtafel’ waar ook de Ferrins met een aantal plakkers zaten na te tafelen. Deze dag hadden zij een forellenkwekerij gevraagd om diverse vishapjes te verzorgen om samen met hun wijnen te proeven. En de restantjes moesten uiteraard opgemaakt worden….. Weer eens wat anders dan bij de meeste wijnhuizen waar brood, salami en verschillende kaassoorten worden aangeboden.

Het was een leuke en gezellige afsluiting van een weekeinde Cantine Aperte met een bont gezelschap van Italianen uit allerlei windstreken. Eerder kregen we het idee dat dit evenement  alleen de lokale bevolking aantrekt om gratis wijn te drinken, toch blijkt het vele wijnliefhebbers op de been te brengen.

Wij vinden het telkens een prachtig evenement en het levert telkens weer nieuwe ervaringen ergo nieuwe foto’s en info op voor onze blog’s op il Tramonto.

PS : Ad Smets heeft ook een blog geschreven over de zaterdag van Cantine Aperte inclusief foto’s van ‘Avondeten bij de wijnboer’ – klik hier

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *