il Tramonto

Een klein kerkje -eigenlijk een kapelletje – is opgedragen aan de martelaren en heiligen Canzio, Canziano & Canzianilla, twee broers en een zus. Die namen alleen al, alsof je een sprookje vertelt over Karolus, Karel en Karolientje……

Onze gemeente ‘comune di Camino di Tagliamento’ is ooit ontstaan uit een samenvoeging van diverse mini-dorpjes, waaronder het gehucht Gorizzo waar zich het kasteel bevindt van graaf Ermes di Colloredo (1623-1692). In de tijd dat alle literatuur in Latijn werd geschreven, was hij de eerste schrijver in de regionale taal ‘Furlan’. Het Friulaans is de tweede taal van Italië (qua aantal mensen die het spreken) en wordt in het Noordoosten van Italië gesproken.

In Italië is het gebruikelijk dat een kerk wordt opgedragen aan één of meerdere heiligen. Dit kerkje in Gorizzo draagt de naam van de martelaren en heiligen Canzio, Canziano & Canzianilla, twee broers en een zus. Die namen alleen al, alsof je een sprookje vertelt over Karolus, Karel en Karolientje…… Zoals bij vele heiligen zijn er diverse versies van hun verleden. Ze zouden – in de zesde eeuw – zijn gevlucht uit Rome naar Aquileia. Omdat ze weigerden het christelijke geloof af te zweren, onthoofd werden. Waar of niet waar…… in ieder geval zijn ze door de rooms-katholieke kerk tot heiligen verklaard.

In het 14-eeuwse kerkje, wat ooit fungeerde als privékapel van de adellijke familie die in het paleis tegenover het kapelletje woonde, vind je onder andere een fresco in de nis van het doopvont. Het is geen fresco in de letterlijke zin van het woord fresco. Feitelijk heeft de kunstenaar een laag aangebracht op de muur en daar zijn muurschildering in gegraveerd om vervolgens de diepe groeven in te kleuren. Geen meerkleurige fresco, meer een zwart-wit-tekening. De nis is zo klein dat je het echt geen doopkapel kan noemen. Over de kunstenaar Renzo Tubaro besteedden we een blog, klik hier voor de blog.

Op ons Italiëmagazine ‘il Tramonto’ schrijven we over de kleine pareltjes in ‘onze’ regio Friulië. Ook dit keer geen grote stad, maar een piepklein kerkje waar je anders wellicht voorbij rijdt. Zeker een bezoek waard, ook al is het maar tien minuten, want meer heb je niet nodig om dit kleine pareltje te bezoeken. Dan blijft in ieder voldoende tijd over om één van de wijnhuizen in ons dorp te bezoeken, bijvoorbeeld Vini Ferrin, waar je nog wijnen aantreft met schappelijke prijzen. Onlangs waren we daar met Belgische gasten en die verbaasden zich over de prijslijst. “Is dat de prijs per glas?” Nee, dat zijn de prijzen per fles… Dat zegt voldoende… Welkom in Camino al Tagliamento en welkom op ons eigen landgoed Villa Valetudine waar altijd wel enkele tentoonstellingen zijn te bezoeken.

[Show slideshow]