Buffon, niet zo maar een Italiaanse achternaam

Restaurant Casali Buffon, met niet zo maar een Italiaanse achternaam…..
Mensen die ons eerste boek (L’amore) hebben gelezen, weten dat casali Buffon een bijzondere plek inneemt in ons Italiaans avontuur en onze zoektocht naar een Italiaans huis. Buffon, een achternaam die niet valt weg te denken uit de internationale voetbalwereld dankzij Gigi, gigant onder de keepers. Maar wat hebben beiden met elkaar te maken?

Wie loopt er nou achter een bal aan?

Al vanaf heel vroeger had ik een ongelooflijke hekel aan voetballen: wat een domme sport, wie gaat nou achter een bal aanlopen? Het lukte me dan ook geregeld – tijdens mijn Atheneumjaren – dat ik óf mocht gaan zwemmen (als het water minstens 13 graden warm was) dan wel 10 rondjes om het voetbalveld mocht lopen. Soms moest ik toch echt een keertje meedoen, om ervaring te krijgen in teamsport. Bij het samenstellen van die teams – een soort democratische vleeshandel – bleef ik vaak als laatste over. “We zetten Adje wel in de goal!” Als ik geluk had om tot een sterk team te behoren, kon ik met de achterste verdediger lekker loltrappen, want de bal kwam nauwelijks mijn kant op. Bovendien vond ik het best uitdagend om die bal toch tegengehouden te krijgen. Op het moment suprême kreeg ik dan wel van vele kanten precies te horen wat ik moest doen. “Adje, kom uit dat doel! Adje, blijf in het doel staan.” Ze wisten het allemaal precies. Ik handelde evenzeer naar eigen inzicht en natuurlijk heb ik heel wat ballen door laten gaan, hij is ook zó verrekkus rond!

foto uit 2003, toen kwamen we hier al ‘verse’ wijn tappen

Dat voetbal als teamsport wordt gezien begrijp ik nu beter dan toen. Wil je erbij horen dan moet van je van snelle auto’s, gekke haardrachten, tattoos en domme of dellerige vrouwen houden, het leuk vinden om elkaar zo hard mogelijk tegen de schenen te schoppen zonder dat de scheidsrechter het ziet en je moet het niet erg vinden om een paar miljoen op de bank te hebben . Zó sportief zijn werkt, echter hoe slimmer je bent des te minder hoef je achter die domme bal aan te lopen, dan krijg je hem toegespeeld.

Geef mij dan maar Buffon

Marina Buffon. Er hangen volop foto’s van Gigi in het restaurant

Gigi is in Italië een levende legende en is ereburger van ons dorp waar veel van zijn familie woont. Het aantal ballen wat deze reus heeft tegengehouden is uniek. Blijkbaar vond hij het ook leuker om de bal toegespeeld te krijgen dan er zelf achteraan te rennen. Dat deze beste man – ondanks zijn uiterlijk – toch geen echt vervaarlijk monster is, bleek heel duidelijk toen hij openlijk voor de TV de ogen uit zijn kop jankte op het moment dat Italië afviel tijdens de voorrondes van het WK. Goed voorbeeld dat ‘echte’ mannen mogen huilen. Nu maar hopen dat Ronaldo uit de kast komt, dan zou wereldwijd komen vast te staan dat ook ‘mietjes’ kunnen voetballen. Lekker poeh!

Azienda agricola Casali Buffon

Schuin tegenover ons gastenhuis Villa Greta ligt dit agrotoerisme. Een puike plek om te eten en voor mensen die niet te duur willen slapen, is het er evenzeer goed te vertoeven. Eenvoudige maar schone kamers. Ik weet niet of Gigi er blijft slapen, eten in ieder geval wel. En daarin geven wij hem groot gelijk, zijn familie weet wat lekker is en Casali Buffon staat dan ook in de hele regio bekend als dé plek waar je waar krijgt voor je geld.

Een bord heerlijk knapperig gegrilde ribjes met polenta.

De meeste mensen komen voor de ribjes van Mario Buffon, al vinden wij de spaghetti al pomodoro toch wel heel bijzonder lekker. Bovendien heerst er een fijne sfeer, het is er altijd gezellig en Buffon kent een prettige bediening.

Heel lang klant en bevriend met familie Buffon

We hebben een deel terug kunnen rechercheren en mede uit foto’s en oude kassabonnetjes is komen vast te staan dat we er in 2001 voor het eerst wijn hebben gekocht. De familie had een flink kamp land richting de laguna (binnenzee) op een kilometer afstand en de wijn was goed te drinken en kostte een drol.

de inmiddels 84-jarige Lino Buffon is nog iedere dag actief in het familiebedrijf

In 2003 is deze familie gestart met een restaurant en enkele kamers, het agrotoerisme was geboren. En de Buffons werken nog steeds heel hard. Lino is inmiddels flink over de 80 en zwaait nog steeds de scepter in de keuken, hij doet de inkopen voor het restaurant en werkt iedere dag hard mee tot ongeveer 10 uur ’s avonds. Netjes gekleed (altijd met een zijden choker om zijn hals) stapt hij dan in zijn auto en keert huiswaarts. Het is een prachtige en aardige man, gesoigneerd en gedraagt zich als een gentleman. De bijzonder elegante koksmuts is zijn handelsmerk. Hij heeft hem altijd op. Zowel in de enorm warme keuken als tijdens zijn rondgang door het restaurant en over het terras om iedereen even gedag te zeggen en te vragen of alles naar wens is, voor hij huiswaarts keert.

Zijn super lieve dochter Marina (getrouwd met Antonio) en zijn zoon Mario (getrouwd met Loredana die helaas na een korte doch hevige ziekte in 2016 is overleden) hebben jaren terug de zaak overgenomen en beiden werken met hun hele gezin vol overgave om de azienda agricola van Lino Buffon traditiegetrouw voort te zetten. Vol overgave, ik herhaal het aangezien de meesten van de familie overdag een reguliere baan hebben en ’s avonds flink meewerken in het restaurant. Wij hebben de zonen van Marina (Massimo en Antonio) van kinds af aan zien opgroeien tot volwassen mannen. De oudste is inmiddels zelf al pappa. Kun je nagaan hoe de tijd vliegt.

Vers spul, zero km

Alles van om en rond het eigen huis was de inzet. Ze hadden een grote orto (Limburgs mooshaof = moestuin) en een flink kampje grond vol met eenden, ganzen en kippen. De varkens stonden ergens anders gestald. Echter alles was zelf gemaakt en smaakte verrukkelijk. Ook de taarten die zij als toetje aanboden waren zelf gemaakt. De eerste keer dat we er kwamen om te eten stonden we wel voor een groot dilemma. Er was geen menukaart en de gerechten waren hoofdzakelijk Friulaans. Niet wetend hoe groot de porties waren, hebben we beiden alle gangen genomen, dus antipasto, primo, secondo en een dolce toe. Natuurlijk hebben we er ook wat bij gedronken. Omdat je in die tijd standaard een fles erbij bestelde en wij toch wel twee smaken wilden proeven, dronken we twee flessen. Daarna moesten we van deze brave mensen hun zoete wijn (Verduzzo) proeven en bij de koffie natuurlijk hun eigen grappa. Gelukkig kende de auto zelf de weg terug naar ons appartement in Lignano!

Inmiddels zijn we jaren verder

En wat betekent dat, jaren verder, is er iets veranderd? Het menu is nog steeds hetzelfde. De grote moestuin en de vijver met eenden is nu een parkeerplaats. Het is er – zeker in het weekend – altijd afgeladen vol. Het terras is flink vergroot en de kwaliteit? Die is gelukkig hetzelfde. Nog steeds komen de mensen van heinde en ver speciaal voor de ribjes. En wij? Wij eten er – naast de ribjes – heel graag spaghetti al pomodoro. Voor mij ook een portie patat, omdat de frietjes hier echt lekker zijn. Ik vraag er wel speciaal bij om ze niet te zouten. Dat doe ik liever zelf aangezien Italianen naar onze maat erg veel zout gebruiken. Wij hebben een mano leggera di sale (wij gebruiken relatief weinig zout).

Aanrader?

Absoluut erheen gaan als je in de buurt bent. Het is goed eten voor weinig geld. Alles is vers en eerlijk. Bovendien huisgemaakt, tot en met de dolci toe. De wijnen kosten nog steeds een drol (2018: € 7,- voor een liter huiswijn) en zijn prima! Ons advies is natuurlijk om in de weekenden en in de zomermaanden wel even te reserveren, om zeker te zijn dat je niet hoeft te wachten op een tafeltje op het terras.

Wij hebben de il Tramonto gondola’s als volgt verdeeld

Kom je er toevallig langs en zie een Ferrari staan, dan zeker naar binnen gaan en aan de bar een wijntje drinken, want wellicht zit Gigi binnen en wil hij samen met jou op de foto!

 

Klik hier voor meerdere blogs over restaurants

Klik hier voor een overzicht van de restaurant recensies van ‘il Tramonto’

Klik hier voor alle blogs ‘il Tramonto’

© www.iltramonto.eu – redactie: Ad Smets – foto’s: Ad Smets

 


L’amore, een boek over twee Nederlanders die een nieuw bestaan opbouwen in Italië

One comment

  • Willeke

    Wat een mooi verhaal ! over Buffon
    Wij hebben lang geleden daar ook mogen eten met jullie en toen erg genoten van wat de kok voor ons had gemaakt en ja nog nooit ergens zo lekkere spagetti pomodori gegeten als daar !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *