Oudejaarsavond vieren op z’n Italiaans

Terwijl eerste kerstdag in familieverband wordt gevierd is het voor Italianen gebruikelijk om oudejaarsavond, San Silvestro, samen met vrienden door te brengen onder het genot van vooral veel eten en voldoende te drinken.

Oh, wat zijn we blij met onze uitnodiging om dit mee te maken, ook al is het de vijfde keer dat wij bij de familie Ferrin de jaarwisseling, samen met vele inmiddels gezamenlijke vrienden, mogen beleven. Sjaak had twee hartige taarten van bladerdeeg gemaakt. Een met tonijn en kappertjes en de andere pesto en gekookte ham. Verrijkt met ook nog eens een gigantisch stuk chocolade en een flesje zoete dessertwijn om Paolo Ferrin te laten proeven, vertrokken wij richting Camino Al Tagliamento, richting het wijngoed Ferrin.

Of wij bang waren niets te eten te krijgen? Ha, ha, nee helemaal niet! Alle gasten nemen meer mee dan de hele groep in een week kan verorberen. De een had verrukkelijke voorgerechtjes gemaakt, bijvoorbeeld crespelle ai spinaci, de ander een hoofdgerecht, te weten eend op basis van sinaasappel. Och, het was te veel om op te noemen. Deze keer waren de beroemde Oostenrijkse journalisten en nieuwslezers, Gisela Hopfmüller en Franz Hlavac, er ook bij en natuurlijk hadden zij de overbekende Oostenrijkse koekjes meegenomen. Onze supercharmante gastvrouw, Fabiola Tilatti, snotverkouden en toch die middag 3 uur in de kappersstoel gezeten om er mooi uit te zien, had een geweldige pasticio gemaakt van radicchio di Treviso en bovendien ook nog eens een meer dan goddelijke salade van inktvis en bleekselderie. Oh werkelijk, die was lekkerrrrr!!

Inktvissalade. Onze Oostenrijkse vrienden hadden chocolade Euromunten naast het bord gelegd volgens hun gebruik.

Met veel praten, gekheid maken en natuurlijk onder het genot van onder andere de wijnen van Paolo Ferrin, brachten we de avond op een ontspannen manier door. Grappig dat Paolo ons op zulke avonden ook andere wijnen laat proeven. Wijnen die hij geschonken heeft gekregen. We hebben zelfs 2 exclusieve flessen Franse Bordeaux geproefd. En dan laat hij ons meteen daarnaast een van z’n eigen wijnen proeven. Oh, dat is zó gaaf, zó leerzaam. Helaas was ik de BOB en bovendien verrekte ik van de pijn vanwege de Ischias, dus heb ik echt soms alleen maar geroken aan de wijn, al weet ik dat je daar ook stomdronken van kunt worden….

Sergio Mattarella, de Italiaanse president, op de TV

Natuurlijk kwam tussendoor de Italiaanse president op de TV met z’n oudejaarsboodschap en zowaar stonden enkele mensen op om in ieder geval een deel van de toespraak te ‘ondergaan’, afgesloten door het volkslied dat hier en daar stil werd mee geneuried (weet dat we ons in een autonoom ‘land’ binnen Italië bevinden!). En dan is het aftellen beginnen, in de laatste drie minuten mocht Sjaak een magnum fles van de verrukkelijke bubbeltjeswijn van Ferrin, Rivus, openen. Ietwat te snel want de dop staat op springen, dus samen met zijn tafeldame met een basstem door het zware roken en inmiddels nog quasi chique (later was ze zwaar kachel), de dop tegenhoudend. Om eerlijk te zijn knalde de fles bij tre, ergo niet bij BUON ANNO.

angstig wachten tijdens het aftellen…….

Het was ook dit jaar weer een verrukkelijk Italiaanse jaarwisseling. Met ietwat rode ogen elkaar intiem gekust te hebben en ons verdriet van 2017 achter ons latend (wij hebben Sjaaks moeder verloren) kijken we elkaar lief diep in de ogen en houden dan nog eens meer van elkaar dan we al deden: “We gaan er voor dit nieuwe jaar, hè!” En met natte wangen kussen we de andere gasten. De een meer dan de ander eveneens met natte wangen, want laten we wel wezen: we bevinden ons onder Italianen die zeker geen moeite nemen om hun emoties te bedwingen. Met een klein glaasje Rivus (bubbeltjes van Pinot Grigio en Chardonnay) snel het enorme terras op om te kijken naar het vuurwerk. Zo waar konden we 10 vuurpijlen waarnemen in het gehucht Bugnins op 500 meter afstand en wel zeker 30 siervuurwerkpijlen op 5 kilometer afstand, in Codroipo. Na een bordje tiramisù en nog een Oostenrijks koekje kwam een gigantische fruitmand op tafel, heel wat grappa’s en andere sterke dranken, waarvan eentje zelfs 92 graden. Echter mijn fysieke omstandigheid was er debet aan dat we als eersten huiswaarts keerden terwijl het nieuwe jaar pas 30 minuten oud was, terwijl onze gastheer net met Cristina Fanciullacci gestart was met een potje te swingen op de in Italië tijdens oudejaarsavond onmisbare song ‘YMCA’. Buon Anno a tutti!

Klik hier voor alle blogs ‘il Tramonto’

© www.iltramonto.eu – redactie Ad Smets – foto’s: Ad Smets

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

One comment

  • Anny Stapper

    Geweldig. Ut waas of dèt ich dr biej waas. Waat ich trouwus neet erg had gevonje. Es ich dien verhaole laes, krieg ich heimwee. Mer good, dèt is gewaes en noe is ut weer veuroet kieke. Leef “manne” ein heel good 2018 veur uch sáme in gooj gezondjheid. Geniet dr mer good van, zolang es ùt gèit.
    Ad baetersjap mit diene röck. Doert waal lang. Ich höb der pleisters veur, mit magneetjes. Die haet miene zoon veur mich mit gebrach. Zal ich dich dao ins 2 van sjtùre ? Geweun 3 daag op de piénplèk laote zitte. Wird neet wèrm, mer hèlpe good. Det seen Ying Yang plèisters. Laot mich mer wete wo ich ze dich haer kin sjtùre.
    Ich bön heel lang geléje van eine hernia geopereert en es ich dan te völ gedaon höb dan help ich mich dao mit. Ut allerbeste mit uch alle twee en eine dieke knoevel van oma Naer oet Postert.👍💖💋💋💋

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *