Onverwacht bezoek….

il-tramonto_4817Op een doordeweekse middag gaat om 17.00 uur de telefoon. Italiaanse vrienden bellen dat ze in de buurt zijn en willen langskomen om ons even gedag te zeggen en samen een ‘het glas te heffen’. In Nederland zou dat betekenen dat je gezamenlijk gaat ‘borrelen’ maar hier in bella Italia is het redelijk ongebruikelijk om met bezoek alleen maar een aperitiefje te drinken. Een aperitief betekent de aanloop naar een avondmaaltijd. Uiteraard zijn onze Italiaanse vrienden van harte welkom om iets te drinken, echter we zijn in die zin toch nog steeds erg Nederlands dat we ons niet prettig voelen als we niet echt voorbereid zijn om een ‘la cena’ (avondmaaltijd) in elkaar te draaien. Wij houden van plannen en alles goed te regelen. Bovendien zijn wij slechts met z’n tweetjes en houden er geen grote massa’s voorraad op na, in tegenstelling tot vele Italiaanse gezinnen waar ze erop ingesteld zijn om met veel mensen aan tafel te zitten. Een paar meer is dan geen probleem.

Natuurlijk hebben we voldoende in huis om een eenvoudige pasta te serveren, maar ja, een pasta is voor Italianen slechts een primo, een voorgerecht….

We blijven maar even….
“Maak je niet druk” klonk het vervolgens, alsof ze het aanvoelden. “We blijven maar even, want we hebben met andere vrienden afgesproken om uit eten te gaan in een restaurant bij jullie in de buurt en we wilden dat combineren met een bliksembezoek aan jullie”.

Pffff. Toch fijn om te vernemen.

Maar ja, een fles prosecco opentrekken zonder iets lekkers erbij is natuurlijk ook geen feestelijk onthaal. Dat doen we in Nederland niet en in Italië ook niet. Wat te doen? In een ras tempo worden de koelkast, de vrieskast en de voorraadkast gescreend en uiteraard hebben we altijd wel iets in alles in huis om wat te presenteren. Al is het maar een nootje!

Snelle, creatieve keuken
In de koelkast hebben we meestal een stuk prosciutto crudo (rauwe ham) en zoals vele il-tramonto_4818Italiaanse huishoudens beschikken wij over een (semi)professionele vleessnijmachine. Een schotel met flinterdunne plakken rauwe ham met grissini zorgen voor de eerste aanpak. Vervolgens wordt snel een hartige taart in elkaar geflanst. Kant en klaar bladerdeeg, eieren, ricotta, ui en een blikje tonijn vormen de basis. Decoreren met stukjes verse tomaat, een paar kappertjes, olijven en stukjes ansjovis en het kan de oven in.

Toen de deurbel klonk, piepte de oven dat de hartige taart klaar was. Wat een timing! “Wat ruikt het hier lekker,” werd bij binnenkomst geroepen. “We dachten al dat je iets lekkers zou maken en dat komt goed uit want we kwamen langs het restaurant en dit is vandaag gesloten. Daarom hebben we ook onze vrienden meegenomen, want dan drinken gezamenlijk een glaasje wijn. Kunnen jullie ook met hen kennismaken. Zullen we anders even langs een winkel rijden, dan halen we iets om samen klaar te maken!”

Nee, dat was onze eer te na en de voorbereidingen voor een snelle pasta werden getroffen.

Gezelligheid kent geen grenzen, dus bleef het ook niet bij 1 fles en ook niet bij 2 flessen prosecco. Onze vrienden en hun vrienden peuzelden al klessebessend van de schaal met rauwe ham, de grissini’s en de hartige taart. Bij de snelle pasta werd een fles rode wijn geopend en de geïmproviseerde maaltijd werd afgesloten met een caffè, een stukje chocolade en een glaasje grappa.

We blijven leren
De cultuur en de mentaliteit in Italië zijn toch echt anders dan in Nederland. Alhoewel voor Italianen ‘eten’ een erg belangrijk onderdeel van het dagelijkse leven uitmaakt, zijn gezelligheid en vriendschap toch wel belangrijker dan de maaltijd zelf, zolang het maar Italiaans is en het volgens de oude tradities is klaargemaakt, en het dus smaakt als la mamma het altijd maakt(e).

Na twee uurtjes noemden de vrienden van onze vrienden ons al hún vrienden (deze zin moet je wellicht een keer overlezen). Amicizia – vriendschap – wordt hier in bella Italia anders beleefd, maar daar hebben we het een andere keer wel over…

il-tramonto_4839

 

 

 

7 comments

  • Sigi

    Wat een herkenbaar verhaal. Ik kom uit Indonesië en voor ons Indo’s geldt het zelfde als de Italianen. Iedereen is welkom en kan mee-eten. Toen ik in Nederland kwam moest ik erg wennen aan “het afspraak maken”. Maar ook waren er mensen, die even langs kwamen, verbaast als wij zeiden: “jullie blijven toch eten!”.
    “Hebben jullie hier dan op gerekend?”, was stevast de vraag. En, net als de Italianen, hebben wij altijd een volle koelkast en vriezer. Je weet maar nooit wie er langs komt.

  • Anne Marie

    Proficiat! Mooi opgelost!

  • Joke Bijl

    Leuk verhaal, enne… is niet alleen Italiaans hoor… Wij wonen in Duitsland en hebben hier Duitse vrienden maar ook Hollandse vrienden. Met een clubje dames schilder ik en rond 5 uur en dan komen de heren er ook gezellig bij om een wijntje te drinken. Ook dat is inmiddels uitgegroeid tot gezamenlijk borrelen met e.e.a. eten. Gezellig hoor…. en de Duitse wijntjes zijn ook erg jammie….

    • Johnny Godello

      C’e Molta differenza tra un Italiano e un Tedesco! Gli Italiani sono piu’ accogliente e genenosi invece i Tedeschi sono freddi.

  • Hans Dekkers

    Siete bravi!!!

  • Diane Kunst

    Leuk verhaal om te lezen

  • Ciel Sicking

    Wat een leuk verhaal. Zie het helemaal voor me: onverwachte gasten prima maar op eters ben ik graag ook voorbereid

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *