Op bezoek bij een multi-boer: Le Fornaci del Zarnic
Bestaat het woord multi-boer al? Zo nee, dan is nu het woord geboren!
Wij waren in het gehucht Flambruzzo (gemeente Rivignano – Udine). Flambruzzo is bekend om het kasteel van de hertogelijke familie Badoglio waarvan Pietro Badoglio onderkoning van Etiopië is geweest en premier van Italië (1943-1944). Minder bekend is ‘Le Fornaci del Zarnic’ van de familie Forgiarini. Een 38 hectare groot beschermd natuurgebied met bossen, weilanden, beesten, vennen, beekjes en natuurlijke bronnen. Op verschillende plekken komt spontaan het water omhoog en ontstaan er kleine riviertjes, vennen en drassige velden.
Maar daar blijft het niet bij. Op hun terrein is tevens een educatieve kampeergelegenheid voor de jeugd. Sportverenigingen en scholen kunnen hier een week doorbrengen. Naast tijd voor ontspanning en sport helpen de jongeren mee op het land, mogen ze de dieren verzorgen en kunnen op de paarden en ezels rijden. Ze leren tijdens het verblijf veel over de natuur en de waarde ervan in de hoop dat het respect ervoor geboren wordt. Ze krijgen excursies en mogen leerzame opdrachten uitwerken in het educatieve centrum.
Bovenop dit alles is er ook nog een frasca, een eenvoudige bar die slechts op beperkte dagen en tijdstippen open is, waar de lokale ‘boertjes’ even een glas wijn komen drinken, de laatste roddels uitwisselen en de huisgemaakte salami komen proeven.
Romeinse historie
We werden hartelijk ontvangen door Federico Forgiarini, die ons een rondleiding gaf. Daarna dronken wij een glas wijn in de frasca. Een kwart litertje wijn voor € 1,- en een stukje stokbrood met salami ‘van het huis’. Onder het genot van de wijn vertelde Federico ons dat er op het terrein tijdens graafwerkzaamheden restanten zijn gevonden van bakovens die gebruikt werden tijdens de periode 1e eeuw vóór tot de 1e eeuw ná Christus om bakstenen, maar ook tafelserviesgoed te bakken. De benaming Le Fornaci del Zarnic verwijst naar deze fornace (bakovens) en de toponiem *1) Zarnic uit de Romeinse tijd.
Zelfs na zoveel jaren blijven we ons er over verbazen dat we telkens weer op iets interessants stuiten. Er is nog veel meer te vertellen over deze multi-boer, maar daar komen we zeker nog een keer op terug in blog op il Tramonto.
*1)Het Belgisch Nationaal Geografisch Instituut definieert een toponiem als de eigennaam van een geografische entiteit. Anders gezegd, niet alleen de naam van een stad, plaats of dorp is een toponiem, maar ook de naam van een landschapselement zoals een rivier, eiland, polder, moerasgebied, bergketen of woestijn. Gehuchten, dorpen, steden en landstreken kregen vaak hun naam door de geografische verschijningsvorm, de persoon die er woonde, of een gebeurtenis die er plaatsvond. Geografische verschijningsvormen in plaatsnamen zijn te onderscheiden in landschappen (berg, duin, bos), bodemgesteldheid (zand, veen, zout) en menselijke activiteit (dam, burg, kanaal)
bron: Wikipedia



Ettore schrijft heel spontaan: “Dit is mijn vader en deze pagina is in het Nederlands ….. Hup Pappa!!!
Grazie tante Ettore, abbraccio per voi tutti! Fra poco faremo una visita, salutaci i tuoi! 🙂
Quello è mio padre è sta pagina è in olandese… Vai babboooooo!!!