In onze regio Friuli Venezia Giulia zou je het niet direct zeggen en toch geldt wereldwijd nog steeds de idee dat Italië echt designland nr. uno (1) is. Kijkend naar…
Mag ik van jou de fluitist?
Kwartetten, als kind graag en veel gedaan en altijd spannend om de 4 auto’s, bloemen of muziekinstrumenten bijeen te krijgen. We hadden allemaal onze voorkeuren. Met een kwartet niet van je voorkeur was je lang zo voldaan niet. Je was pas blij als het er één van je favorieten was.
Met de vele uitnodigingen die ons tegenwoordig bereiken, is het mogelijk om op 1 avond een kwartet van culturele netwerkactiviteiten neer te leggen. Met een lezing over poëzie, een proeverij van wijn en culinaire hapjes en een expositie van koetsen, konden we deze vrijdagavond afsluiten met een concert van het ‘Massimo De Mattia Quartet’.
‘Villa Savorgnan’ te Flambro di Talmassons (één van de kastelen die de puissant rijke familie Savorgnan – die van Julia (& Romeo) – rijk is) zou het decor zijn voor het optreden dit muzikale Kwartet. De kans op een zomers onweer veranderde dit openluchtconcert in een theaterconcert, dus zaten we op de voorste rij van theater van Talmassons.
Jammer omdat we deze villa nog nooit ‘van binnen’ gezien hebben, maar deze zomer hebben we in Noord Italië regelmatig onweer in de avond en nacht, als resultante van de warme dag. In de afgelopen jaren hebben we meestal in de open lucht kunnen genieten van de muzikale capaciteiten van de Italianen. Nu worden we in de gelegenheid gesteld om ook de theaters te leren kennen. Zo zie je: “ieder nadeel heb z’n voordeel.”
Het Massimo De Mattia Quartet, bestond deze avond uit Massimo De Mattia (diverse fluitinstrumenten), Alessandro Turchet (contrabas), Luigi Vitale (vibrafoon/marimba) en Bruno Cesselli (piano). De kracht van dit – reeds 10 jaar bestaand – kwartet is dat het telkens uit een andere samenstelling bestaat. Improvisatie is hun drijfkracht en door telkens zorg te dragen voor ‘nieuw bloed’ vermijden ze sleur en kans op herhaling.
Mensen die mij kennen weten dat ik een sensitief en emotioneel mens ben en niet direct onmuzikaal. In die zin weten muzikanten bij mij snel een gevoelige snaar te raken. Deze 4 ‘knapperds’ hebben vol passie iets enorms neergezet. Muziek, zo moeilijk om te spelen, dat het een bijzonder compliment verdient. Als ze met hun gezicht op de kaart zouden staan, weet ik niet of ik hen als favoriet kwartet zou willen ‘neerleggen’. Maar denkend aan vier muzikale kaarten dan zal dit het meest waardevolle kwartet zijn om te bezitten!
Het zijn de grootste kanjers van het land die PIC (de organiserende instantie onder leiding van Gabriella Cecotti) uitnodigt om te komen spelen. En dit zeg ik niet om ‘lezers te trekken’. Stuk voor stuk de beste muzikanten van heel Italië. Voor liefhebbers dé kans om met hen kennis te maken. Weet dat al deze concerten gratis toegankelijk zijn. Voor een ‘Hollander’ dus helemaal perfect!
Kunst beleef je met je hart. Het gaat om het resultaat van de kunsten. Daarbij heeft een operazangeres de mogelijkheid om een dikke boezem te benadrukken door een passende antieke jurk te dragen. Of de violist van laatst die de kunsten van Pavarotti had afgekeken en met een frivole tent om z’n lijf en voorzien van een heuse handdoek onder het viooltje de mooiste noten speelde en daarmee de aandacht op zijn ‘stevige’ postuur afwendde. Deze ‘knapperds’ waren zichzelf en verdoezelden niets. De schoonheid kwam voort uit hun spel en dat was grandioos.
Achteraf was het theater toch de perfecte locatie voor deze hypermoderne muziek en leent een eeuwenoud kasteel zich beter voor de gebaande paden van klassieke muziek. Uiteraard blijft dit een kwestie van persoonlijke smaak.


















Ho letto! Ho visto! Ho girato ai musicisti! Super super questi giornalisti olandesi!
(vertaling: ik heb jullie stuk gezien en de foto’s bekeken en het doorgestuurd naar alle muzikanten. Super, super deze Nederlandse journalisten!)