il Tramonto

Francesco Altan, auteur & criminoloog

Auteur Francesco (Franco) Altan kennen we al een aantal jaren en we werden uitgenodigd bij de presentatie van zijn nieuwste boek ‘Giallo a Parigi’ (Misdaad in Parijs), waarbij het woord giallo (geel) verwijst naar de kleur kaft die normaal gesproken alle misdaadboeken in Italië hebben (klik hier voor onze blog over ‘il giallo’). Echter, zijn boek is …… rood, de kleur van het bloed!

Altan is niet alleen schrijver van misdaadboeken, hij is ook universitair docent criminologie en criminalistiek (opsporingsleer/forensisch onderzoek). Een deel van zijn werkzame leven is hij verbonden geweest als adviseur van een anti-misdaad rechercheteam in Pordenone.

Niet dat wij tijdens zo’n boekpresentatie alles begrijpen van wat er gezegd wordt, we gaan er ook heen om flink te netwerken en onze Italiaanse taal op te krikken. Het ‘live’ mee te maken is de beste methode om een taal te leren.

Het ‘proef’ lokaal bij wijnboer Paolo Ferrin

Moord op universitair niveau
Door zijn wetenschappelijke achtergrond is het schrijven van een detective voor Altan niet het neerzetten van een verhaal wat in zijn geest opkomt. Het moet wetenschappelijk zijn onderbouwd en zijn opgezet volgens een tevoren uitgedacht stramien, een structuur, alle details moeten vooral kloppen van A tot Z. Iets wat bij het verfilmen nog al eens over het hoofd wordt gezien. Zo keken wij laatst naar een aflevering van Mordkommission Istanbul en terwijl de gegijzelde mevrouw geboeid en gekneveld in een hermetisch afgesloten sarcofaag lag verstopt en ze maar kort te leven had vanwege een gebrek aan zuurstof, draaide deze mevrouw zich om en keek recht tegen de schedel van een eeuwenoude mummie. Dat klopt natuurlijk niet, want er zou normaal gesproken geen licht zijn geweest dus had ze niet geweten dat ze naast een mummie lag. Dit zijn vrijheden die een regisseur zich permitteert, maar die niet opgaan voor de wetenschappelijke Altan.

Sjaak Verweij luistert links aandachtig toe. Rechts zit de vrouw van Francesco met naast haar de wereldbekende orgelbouwer Gustavo Zanin.

Misdaad in Parijs
Zijn nieuwste boek speelt zich af in de criminele wereld van Parijs aan het begin van 1900. Dit betekende sowieso veel research vooraf. En dan spreken we niet alleen over de setting van b.v. een kostuumserie waar het belangrijk is met welk soort vervoer (koetsen) er gereden werd of hoe de mensen gekleed gingen. Voor de wetenschappelijke criminoloog was het belangrijk te weten welke opsporingstechnieken en methodieken in die tijd in Frankrijk gehanteerd werden. Wie was in die tijd machtiger, de politie, de politiek of de adel? Werd de arme sloeber wél veroordeeld en de zoon van de burgemeester of de huisarts niet? Werden lijken onderzocht op sporen van moord of werd de meest voor de hand liggende verdachte opgepakt? Hoe zag in 1900 in Parijs de zogenaamde ‘onderwereld’ er uit. Zo zie je maar dat wanneer je het boek niet eens gelezen hebt (of gaat lezen) deze achtergrondinformatie het al heel interessant maakt om te weten hoe een auteur te werk gaat. Als leek denk je wellicht dat schrijvers ’s morgens wakker worden en tijdens de slaap een fantastische verhaallijn bedacht hebben en naar hun schrijfmachine of computer grijpen om hun geesteskind aan het papier toe te vertrouwen. Niets is minder waar, zeker niet bij Francesco Altan. Bij hem is de structuur, de opbouw en de wetenschappelijke onderbouwing bijna belangrijker dan de misdaad zelf. Alhoewel de vele lezers van zijn boeken beamen dat hij enorm spannende boeken schrijft, heb ik tot nu toe nog geen boek van Altan gelezen, maar ik ga het zeker proberen.

Tijdens een boekpresentatie presenteert de auteur over het algemeen nooit zelf zijn eigen boek. Er wordt een prominente expert uit het vakgebied uitgenodigd als inleider. Zo had Fabiola Tilatti van het wijnhuis Paolo Ferrin, Cecilia Scerbanenco gevraagd om hem in te leiden en te interviewen. Cécilia is de dochter van de Giorgio Scerbanenco die door veel Italianen gezien wordt als de ‘vader van de thriller’ en waarnaar ook de jaarlijkse Scerbanenco Prijs vernoemd is.  (klik hier voor onze blog over Giorgio Scerbanenco)

Ook Fabiola Tilatti van wijnhuis Ferrin krijgt een gesigneerd exemplaar van het boek

We houden het spannend
Wat mij zo frappeert is dat er anderhalf uur uitgeweid wordt over een boek, veelal een paar bladzijden worden voorgelezen, er uitgebreid wordt ingegaan op de personages en dat er toch nauwelijks iets wordt verteld over het verhaal zelf. Bij een detective is dat wellicht iets meer voor de hand liggend, want wanneer je vóór het lezen van het boek al weet wie de dader is, tja dan is er bijna niks meer aan…. Maar zelfs bij andere boekpresentaties is mij opgevallen dat niemand de verhaallijn wil verklappen, ze houden het spannend.

Ik zal verder niet veel uitweiden over de avond zelf, want Ad Smets heeft in zijn blog al een deel van het gras voor mijn voeten weggemaaid (lees hier), die lelijkerd.

Paolo Ferrin en Sjaak Verweij ‘in gesprek’

Voor ons blijven deze culturele avonden zeer nuttig. We leren hierdoor steeds meer van de Italiaanse cultuur, de geschiedenis en literatuur. We luisteren veel en proberen zoveel mogelijk te begrijpen. Allicht leren we op zo’n avond er weer een aantal woorden en uitdrukkingen bij. Bovendien ontmoeten we weer andere mensen en breiden we ons netwerk stevig uit. En wanneer deze avonden plaatsvinden onder het genot van een hapje en een drankje, hoor je mij niet klagen. En Ad ook niet!

Klik hier voor al onze blog’s op ‘il Tramonto’

[Show slideshow]