Iedereen aan het VARKENSVLEES, het MANGALICA zwijn

Vanuit onze rol als journalisten voor het Italië Magazine ‘il Tramonto’ worden wij geregeld uitgenodigd voor leuke partijtjes, concerten, vergaderingen, proeverijen en noem zo maar op. Indien wij het in onze agenda kunnen inpassen, gaan we hier graag op in, al kunnen we niet alles accepteren.

Sjaak Verweij en Lara Boldarino (marketing directeur Paolo Rodaro Winery)

Het verschaft ons wel de mogelijkheid om nieuwe mensen te leren kennen en zó ons netwerk te vergroten. Anderszins weten we ook dat we op deze wijze ongelooflijk gave, nieuwe, mooie en lekkere ervaringen opdoen. Ervaringen die ons als mens verrijken en tevens onze kennis van de prachtige regio Friulië (voluit Friuli-Venezia Giulia) vergroten.

Lara Boldarino, marketing directeur van het gerenommeerde wijngoed Paolo Rodaro, belde ons deze keer op om ons uit te nodigen voor een speciale avond rondom een nieuw product dat zij vanuit het wijngoed gaan lanceren: een ‘nieuw’ type varken, de Mangalica! Dat varkentje wilden wij graag wassen, dus deze uitnodiging grepen wij met twee handen aan!

Zo’n prachtige tafel, dat belooft wat!

Een wijnhuis dat varkensvlees lanceert?

Het klinkt vreemd, doch is dat niet. Wijnboeren hebben vaak gigantische landerijen en niet altijd zijn die geschikt voor wijnbouw. Paolo Rodaro’s ‘azienda’ – de adellijke familie heeft deze reeds eeuwen in bezit – bestaat uit wijnvelden doch ook uit diverse bossen.

Hoe kun je die bossen beter benutten ten behoeve van je azienda en is het mogelijk om een gezond product op de markt te brengen? Die vragen hebben zich zeker aangediend bij de marketingafdeling van Rodaro Winery. Door hun contacten met wijndeskundigen en gastronomen van over de gehele wereld – de Rodaro wijnen zijn bekend van China, Japan tot in de USA en Canada – is de idee ontstaan om vlees van een dier te vinden dat past bij hun exquise wijnen, een dier dat geschikt is om op het landgoed te houden. Let wel, uitgangspunt is duurzaam geproduceerd, ten faveure van de natuur doch ook van onze gezondheid en smaak.

Hoezo dan een Hongaars zwijntje?

De Mangalica is van oorsprong inderdaad Hongaars, echter tegenwoordig vind je meer ‘fokkers’ in Oostenrijk dan in het land van oorsprong. Het woelzwijn, zoals dit varkensras in Nederland en België wordt genoemd, is echt een prachtig beest. Het heeft bijna de vacht van een schaap, vandaar dat het ook wel wolzwijn wordt genoemd. Denk overigens niet dat je dit varkentje kunt opkooien, echt niet! Het moet kunnen woelen, vandaar ook de naam. Precies daarom ook stuitten de Rodaro’s op dit varkensras aangezien het woelzwijn een waardevolle bijdrage kan leveren aan hun bossen. Op dit moment vinden er proeven plaats met deze varkens in de ‘ruwe’ natuur en het lijkt erop dat de natuur zich goed herstelt in originele staat. De varkens wroeten onder het gras waardoor andere planten meer kans krijgen om te groeien en er een weelderige en oorspronkelijke habitat ontstaat.

Hoofdkaas gemaakt van Mangalica zwijn, en diverse Rodaro wijnen om erbij te proeven.

De regio Friuli, volgens de Italianen de regio met de betere wijnen van Italië, staat echter ook wereldwijd bekend vanwege de fantastische salami en prosciutti (rauwe hammen). Denk aan de (Wolf) Sauris en de San Daniele hammen. Hier krijg je al gauw bij een wijntje in een frasca (barretje bij een boer) een stukje brood met overheerlijke eigengemaakte salame of prosciutto. Logisch dat Rodaro voor zijn exquise wijnen aansluiting zocht bij een lekker en goed stuk vlees. En laat nou het Mangalica zwijn ongelooflijk bijzonder zijn, qua smaak en qua kwaliteit. Het grappige is dat er – net als in Nederland – ook in Italië veel aandacht is voor ‘dooraderd vlees’ (gemarmerd). De Hanos en de Sligro besteden er in hun prachtige magazines veel aandacht aan. In Italië vinden wij LIDL toch wel koploper om de smaakexplosie die je bij dit soort vlees beleeft, aan de man te brengen.

Net als de waanzin die ons jarenlang is aangepraat dat eieren ongezonde effecten hebben voor onze cholesterolwaarden, zo is ons doen geloven dat alles van een varken fout en ongezond is waardoor we massaal zijn overgestapt naar roodvlees (vol met hormonen). Het Mangalicazwijn laat zien dat het vlees dankzij de vele omega 3 vetten (2 tot 3 keer meer dan in vis) een gezonde en smakelijke aanvulling kan zijn.

Allemaal aan het varkensvlees, dit is namelijk gezond vet!

Wat vonden wij er persoonlijk van?

Laat ik starten dat wij die avond – op de journalisten (Gisela Hopfmüller en Franz Hlavac) uit Oostenrijk na – niemand persoonlijk kenden. Er waren enkele politici vanuit de regering aanwezig, een paar specialisten op het gebied van wijn en food, diverse dierenartsen die onderzoek doen naar de effecten van een duurzame productie van het dier en vertegenwoordigers van een slachterij die zich gespecialiseerd heeft in smaakeffecten door een dier op het juiste moment en op een eerlijke – diervriendelijke wijze – te slachten. En er waren wat persoonlijke vrienden uitgenodigd waarvan de Rodaro’s weten dat zij een uitgesproken smaak hebben en hun eerlijke mening niet onder stoelen en banken steken.

Maar wat deden wij er dan bij, hoor ik je denken?

Wij waren, op een burgemeester na, de enige personen die naast hun ‘close friends’ waren uitgenodigd op hun huwelijk, op 5 mei 2018. Wij vonden het dan ook erg leuk dat wij aan iedereen werden voorgesteld als een van de weinigen die daarbij aanwezig waren. Doch belangrijker is dat wij op verzoek van Paolo Rodaro hun wijnen mogen beoordelen voor de Nederlandse en Belgische markt en erover kunnen schrijven. Zij weten dat wij een van de weinige journalisten zijn die over Friulië schrijven en ook nog eens veel lezers hebben. Laten we dus met beide benen op de grond blijven staan en onze positie realistisch waarderen.

En maar netwerken …….

Het was een erg leuke avond, we hadden meteen contact met een apothekeres die in Rotterdam had gestudeerd en zich nog een paar woorden Nederlands herinnerde. Het grappige is dat zij weer bevriend is met de apotheker schuin tegenover ons ‘nieuwe’ herenboerderij in Camino al Tagliamento. Er waren enkele mensen van de regering die we hebben kunnen uitleggen wat wij voor Friulië doen en kunnen betekenen. Er was een advocaat arbeidsrecht van een gerenommeerd kantoor in Padua die geïnteresseerd was in ons werkgeversnetwerk SAM.

(net)werken kan toch zó leuk zijn…..!

En het eten? Nadat we bij binnenkomst een glas overheerlijke Rosé Nature (methodo classico) in de handen kregen geduwd, werden we overladen met een rijk scala van hapjes, allemaal op basis van dit Mangalica zwijn. Uiteindelijk mochten we aan tafel en werd er met een glas Brut Nature (ook een bubbelwijn – methodo classico) getoast op een gezellige avond. De tafels waren, zoals we dat van Rodaro gewend zijn, ongelooflijk mooi gedecoreerd. Het restaurant ‘Da Nando’ uit Mortegliano kenden wij alleen van de catering tijdens het huwelijk van Paolo en Lara. Die onvergetelijke dag was helemaal in handen van Da Nando en kijkend naar de sprookjesachtige decoratie van het huwelijksevent, zal het restaurant in de regio een hoogstaand aanzien hebben. De mensen die op de terrassen zaten, schaarden wij persoonlijk onder de noemers ‘trendy’ en ‘nouveau riche’. Dus als wij ooit te betrappen zijn op het terras, dan is dat uitsluitend om nog wat hapjes uit te proberen, want die zagen er geweldig uit, zelfs on-Italiaans mooi: culinaire juweeltjes!

Wij zaten echter niet in de buurt van de ‘gewone’ gasten, wij werden naar het sjieke pand aan de overkant ‘gebonjourd’. Een prachtige feestzaal in een palazzo-achtig gebouw voor speciale gelegenheden en werden door nette obers ontvangen die ons direct begonnen te overladen met dranken en spijzen.

De avond werd geopend door een uitvoerige presentatie van doelstelling van dit nieuwe project, waarbij het Mangalica vlees op verschillende wijzen aan ons werd gepresenteerd, van ‘lardo’ op een stukje brood tot een gefrituurd stukje mals vlees, natuurlijk in combinatie met verschillende soorten Rodaro wijnen.

De Apfelstrudel á la ‘Da Nando’

Na 5 soorten voorgerechten kregen we 3 hoofdrechten en daarna nog een oogverblindend en ook nog eens lekker toetje: Apfelstrudel op z’n Da Nando’s! Lekker, zeker ook in combinatie met de geweldige zoete wijn van Paolo Rodaro, de Pra Zenar, gemaakt van de Verduzzo druiven – gedroogd en op houten vaten gelegd – die alleen in Friulië voorkomen.

Oh, dit was zó lekker. Het toetje was toen al op!

De laatste druppel!

Ik was de bob, dus mocht ik van alle wijnen maar een druppeltje drinken. Maar ja, ook druppelend kun je een tank vullen! Voldaan over deze geweldige avond, de leuke gesprekken en natuurlijk het heerlijke eten en drinken, gingen we uiteindelijk – wat later dan normaal – naar bed. De Rennies lagen al op het nachtkastje klaar en ik heb er meteen maar een paar genomen! 🙂

Lees ons eerste boek, L’amore, en beleef onze ervaringen bij het inburgeren in Italië!

L’amore, een boek over twee Nederlanders die een nieuw bestaan opbouwen in Italië

Klik hier voor alle blogs ‘il Tramonto’,
© www.iltramonto.eu – redactie & foto’s: Ad Smets

Lees ook onze andere blogs over wijnhuis Rodaro op deze website en bekijk zeker de wijnwaarderingen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *