Tralci di vita: de takken van leven!

In de glooiende heuvels van Friulië bezochten wij het kleine wijnhuis Tralci di Vita. Een jong ondernemersstel met veel passie voor hun wijnen, die zeker de moeite waard zijn om te proeven.

Het was de eerste keer sinds een dik jaar dat we met familie een tochtje gingen maken naar de lieflijke heuvels van Friulië, die de Italianen zelf het Toscane van Noord-Italië noemen. Door de Corona maatregelen was het een hele lange tijd onmogelijk om zoiets gezelligs te ondernemen. Uiteindelijk belandden we bij een piepjong wijnhuis, Tralci di vita.

In de familie is het inmiddels traditie geworden om één keer tijdens de vakantie in de ‘Collio’ of de ‘Colli Orientali’ wijn te gaan kopen en tevens in Slovenië te gaan tanken, voordat de terugreis naar Nederland wordt ingezet. Het gebied waarover we spreken bevindt zich aan de oostzijde van onze regio, dus tegen de grens van Slovenië aan, alwaar het wijngebied Brda wordt genoemd.

Ons programma van zo’n dagtoer: om 11:00 uur vertrekken vanuit Villa Valetudine en via supergave kleine dorpjes met prachtige Italiaanse villa’s gaan we richting het oosten van het land. Tegenover het prestigieuze wijngoed Paolo Rodaro start onze eerste pauze, met een verrukkelijke pranzo (middageten). We nemen dan standaard het werkvolkmenu, althans de helft ervan want het zijn behoorlijk grote porties. Aansluitend gaan we de grens over bij Vencó en tanken 5 km verderop in Slovenië, waar de prijzen weliswaar ook schrikbarend hoger liggen dan in Oostenrijk maar toch nog lager dan in Italië. Vervolgens vervolgen we de slingerweggetjes met prachtige vergezichten over de wijnheuvels met cipressen richting Spessa di Cividale del Friuli om dan bij Zorzettig (Monviert) een betamelijke voorraad wijn te kopen. Vooral voor familie en onze buren in Eindhoven, want wij drinken slechts met mate!

Maar ja, alles is al bijna twee jaar anders, dus er is weinig verder te proeven. Mondkapjes en andere beperkingen maken het er allemaal niet zo romantisch op zoals we gewend zijn. We waren deze keer dan ook al erg vroeg klaar zonder de gebruikelijke gezelligheid en ontspanning. Eigenlijk was het veel te vroeg om huiswaarts te gaan. Bovendien veel te vroeg om ergens een glas wijn te gaan drinken, want ook in en rondom Camino al Tagliamento – het dorpje van onze Villa Valetudine – zouden de wijnlokaaltjes nog allemaal gesloten zijn.

De duivelsbrug in Cividale del Friuli

“Wat gaan we nu doen? Waar hebben jullie zin in?” Logische vraag van mijn zijde.

Het was Sjaak die met de idee kwam om een klein wijnhuis te bezoeken, althans als dat mocht, kon. Via een Nederlandse vriendin had hij foto’s en info gezien op Facebook. “Wat als we die eens opbellen en vragen of we even langs kunnen komen?” De auto even aan de kant gezet en het bedrijfje via internet opgezocht. Het was slechts een kleine 14 kilometer naar het Noorden van waar wij ons bevonden. Een klein gehucht net boven de prachtige stad Cividale del Friuli. Cividale is een plaatsje dat je echt moet gaan bezoeken als je op vakantie bent in Friulië, alleen al vanwege de prachtige duivelsbrug die zich in het stadje bevindt. Echt prachtig!

Na een paar pogingen naar het vaste nummer gebeld zonder succes, kregen we via onze vriendin een mobiel nummer waar zowaar ook nog eens werd opgenomen. Tja, eigenlijk was het alleen mogelijk om een bezoek en een proeverij te krijgen na een afspraak, maar ja, Nederlandse vrienden van een gemeenschappelijke vriendin en dan ook nog eens ‘journalisten’ die over het wijngoed schrijven, dat sloegen deze jonge mensen niet af. Jonge academici die zich ervan bewust zijn dat PR een belangrijk goed is in deze moderne tijd. Ze heetten ons gelukkig van harte welkom. Met mondkapje op natuurlijk!

Het is niet bepaald makkelijk om het juiste adres te vinden als je ‘ergens’ in een gehucht moet zijn, waar alle huizen hetzelfde adres hebben over een oppervlakte van een paar vierkante kilometer. Niettemin helpt het als je kunt genieten van internet, tenminste als dat het doet. Maar het is gelukt zoals je al vermoedt.

Massimo Causero & Maria Chiara Della Pietra

Wat grappig om bij jonge mensen op de ‘wijn’ te komen. Hoe dat zo? Zijn de meeste wijnboeren dan oud? Nou ja, vaak ietwat gerijpt wel en bovendien bestaan de wijnhuizen al enkele generaties. Massimo Causero studeerde Agro-wetenschap aan de universiteit en leerde daar zijn huidige vriendin Maria Chiara kennen. Toen Massimo na deze opleiding besloot om zich te gaan toeleggen op de wijnbouw, besloot dit koppel om op zoek te gaan naar een kleine wijngaard.

Die vonden ze in Torreano. Een oud huis met een ernstig verwaarloosde wijngaard, in totaal 4 hectaren groot. Dit werd het begin van Tralci di vita, wat betekent ‘de takken van leven’. Takken die de knoppen dragen ​​en leven geven aan de planten. Het is tevens de metafoor van het levenspad van deze twee jonge mensen. Jonge mensen die zich werkelijk helemaal uit de naad werken om een prachtig product neer te zetten. Massimo mag dan wel tijdens en na zijn opleiding tot vinoloog allerlei ervaringen hebben opgedaan in Italië en ver daarbuiten, de verantwoordelijkheid dragen voor dit financieel important traject vergt meer! Te weten: passie, 100% inzet en doorzettingsvermogen.

Als je dan bedenkt dat wij bijna achterover vielen bij de eerste slok ‘Friulano’ (vroeger heette deze wijn Tokai), zo ongelooflijk geweldig! Terwijl ze pas in 2018 zijn gestart en een eerste kleine productie konden genieten in 2019. Mensen, dit is echt niet normaal! Massimo en Chiara Maria hebben een hele grote uitdaging: klein maar fijn. Ze nemen geen genoegen met een middelmatige kwaliteit, ze willen de top behalen.

Het gebied ‘Colli Orientali’ staat bekend voor zijn prima bodemkwaliteit, dat is een feit. Mergel en zandsteen geven de wijnen een karakteristieke mineraliteit. Dit gebied, zo tegen de hoge Alpen aan, wordt bovendien gekenmerkt door een apart klimaat. Enerzijds is het er relatief mild ook in de winter. Toch brengt de Bora, een wind vanaf de hoogvlakte van de Balkan die in het nabijgelegen Triëst vaak met 120 km per uur waait, in warme periodes een flinke afwisseling in temperatuur tussen dag en nacht, hetgeen weer een aromatische invloed heeft op wijnen. Tot slot heb je professionele kennis van hoe je van druiven lekkere wijn kunt maken nodig en die brengt Massimo mee. En dan krijg je producten die werkelijk bijzonder verrassend zijn.

In het oude huis tref je authentieke hoekjes aan die het jonge koppel graag gebruikt voor hun PR

Na deze eerste kennismaking van een van hun witte wijnen, konden we de Refosco proeven. Een druivensoort die alleen in Friulië voorkomt. Stevig, rond in de afdronk en toch vriendelijk. Ook met deze ‘nero’ (rode wijn wordt in onze regio vaak aangeduid met ‘nero’ wat zwart betekent) verdiende bij onze eerste kennismaking een welgemeende pluim. Noeste arbeid van een jong Italiaans koppel, niet te beroerd om te ploeteren bij weer en geen weer, de blaren op de handen niet willen voelen als ze eigenlijk te moe zijn om een avondje te stappen met hun vrienden, maar het toch doen om de jeugd niet ongemerkt aan hen voorbij te laten gaan. Al zeggen ze zelf heel eerlijk dat ze meestal echt te moe zijn om na het avondeten nog ‘de beest’ te gaan uithangen. Bovendien, zo vervolgen zij hun verhaal: ze kennen die grote uitdaging om niet pas over 20 jaar uit de schulden te komen. In 2021 steeg hun productie richting 10.000 flessen, en daarmee is het zeker nog geen vetpot. Maar wat niet is, kan nog komen.

Zo zie je de muren van de oude Friulaanse huizen vaak. Ook de stal van Villa Valetudine is uit rivier- of rotsstenen opgebouwd.

Wij lieten de proeverij hierbij en kochten van diverse soorten een paar flessen. Niet goedkoop maar zeker wel de moeite waard. Van dit Friulaans wijngoed gaan we zeker meer horen, het heeft zelfs internationaal potentie.

Wij hebben Tralci di vita voorgedragen voor de prestigieuze internationale Golden Gondola Award (toegekend door het Italiëmagazine ‘il Tramonto’) in de categorie ‘Aanstormend Talent’. Die aandacht verdienen ze, dat is toch het minste wat we voor deze jonge mensen kunnen doen. We gaan het zien of zij die in 2022 in hun zak mogen steken en wat ze ervan gaan maken!

Massimo Causero & Maria Chiara Della Pietra, de eigenaars van TRALCI DI VITA

Note: Wij bezochten Tralci di Vita in juni 2021, deze blog werd echter in 2022 gepubliceerd

Leave a Reply

Your email address will not be published.