Grado – havenstadje, smalle steegjes en pittoreske restaurantjes

Het populaire stadje Grado ligt op een pittoresk schiereiland met uitzicht op de Adriatische Zee. Grado heeft heel veel te bieden: van een historisch centrum met oude kerken, eeuwenoude panden en prachtige antieke mozaïekvloeren uit de Romeinse tijd tot een supermoderne boulevard met zee en strand. De smalle steegjes bieden een overvloed aan knusse restaurantjes.

Grado heeft verschillende bijnamen o.a. De Oostenrijkse Riviera, Het Strand van Oostenrijk en L’isola del sole (die Sonneninsel, het zonnen-eiland), omdat de Oostenrijkse keizer Frans Jozef hier eind 19e eeuw een kuuroord heeft opgericht voor de meer welgestelde Oostenrijkse families. De kuuroorden zijn enigszins in verval geraakt en zijn voorbijgestreefd door – ook bij Nederlanders populaire – campings aan zee, want de zandstranden zijn (net als bij de badplaats Lignano) ideaal voor kleine kinderen omdat de zee erg lang ondiep is. Gekscherend roepen we weleens “Je moet hier wel enorm je best doen om te verdrinken!”

Grado gezien vanaf het strand van Lignano Sabbiadoro

Herkomst stadsnaam Grado

Grado is – nu – een schiereiland, door een lange brug verbonden aan het vasteland. Deze brug bestaat pas sinds 1936. Daarvoor was Grado een eiland en kon je er alleen per veerboot komen. Volgens historici komt de naam Grado van het Latijnse woord ‘gradus’, een lengtemaat, de Romeinse voet. Voet, omdat zeelui hier hun eerste voetstap op vaste bodem zetten. Grado was in de Romeinse tijd een heel belangrijke haven en diende als toegangspoort voor het iets verder in het binnenland gelegen Aquileia, een van de belangrijkste steden binnen het Romeinse Rijk. Echter, de haven van Aquileia lag aan de rivier de Natissa en was niet bereikbaar voor grote zeevaardige schepen. Die konden tot Grado komen en moesten daar hun vracht overhevelen aangezien alleen kleinere boten in Aquileia konden aanmeren. Dus zetten de zeelui na een maandenlange zeereis hier hun eerste ‘gradus’ – voetstap – op vaste bodem in Grado.

Een lange weg door de laguna leidt je tot Grado. Het bergachtige achterland geeft een sprookjesachtig karakter aan de stranden van de Golf van Venetië en de Golf van Triëst

Hier en daar vind je in Grado nog overblijfselen van de vroegere stadsmuren wat ooit il Castrum gradese – het fort – was. Zelfs tot in het centrum van het kleine, pittoreske stadje zie je geregeld de opgravingen. Let bijvoorbeeld ook eens op de schuin aflopende muren, die noodzakelijk waren omdat er – net als bij Venetië – geen funderingen gelegd konden worden in deze waterrijke omgeving.

Aanraders zijn twee kerken die merkwaardigerwijze praktisch naast elkaar zijn gebouwd. De grootste, de Basiliek ‘Sant’Eufemia’ met haar originele mozaïekvloer en een prachtige preekstoel. Voor wie ervan houdt is deze kerk werkelijk indrukwekkend. De aangrenzende achthoekige doopkapel (Battistero) heeft 6e-eeuwse vloermozaïeken en een groot zeshoekig marmeren doopvont. Rondom de Basiliek vind je een zogenaamde ‘omgang’ die als mini-museum fungeert. Links van de Basiliek staat het kleinere intiemere 4e-eeuwse kerkje ’Santa Maria delle Grazie’, wat voor mij een enorme serene uitstraling heeft. Wanneer ik in Grado zou wonen zou ik hier mijn dagelijkse mantra houden.

Kleine steegjes

Wanneer je voor de eerste keer in Grado bent, heb je geen idee hoeveel kleine calle (steegjes) het oude centrum telt. Ieder steegje is een nieuwe openbaring met oude panden, waslijnen met was boven je hoofd, piepkleine kunstgalerietjes, delicatessenzaakjes, souvenirwinkeltjes, kledingboetiekjes en uiteraard kleine knusse restaurantjes waar je voortreffelijk kunt eten en genieten van de wijnen uit de regio*).

Is jouw nieuwsgierigheid gewekt? Een bezoek aan Grado is goed te combineren met de archeologische stad Aquileia (klik hier voor onze blog over één van de oudste steden van het Romeinse Rijk). Tussen Grado en Aquileia ligt het wijnhuis Ca’Tullio, een aanrader om hun betaalbare wijnen te proeven en te kopen (klik hier voor onze blog over Ca’Tullio)

*) Tip: veel restaurants bieden een speciaal lunchmenu, vaak hetzelfde menu als ’s avond, maar dan voor een aantrekkelijke prijs. Vaak inclusief wijn, water en een kopje koffie. Omdat de kleine steegjes veel schaduw bieden kun je daar ’s zomers in relatieve ‘koelte’ genieten van een echte Italiaanse lunch.

 

Klik hier voor alle blogs ‘il Tramonto’

© www.iltramonto.eu – redactie: Sjaak Verweij – foto’s: Ad Smets

 


L’amore, een boek over twee Nederlanders die een nieuw bestaan opbouwen in Italië

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *