Cultuur, cultuur en …… gelukkig ook een glas wijn

marizza_ad smets_7030

vocale kwartet Sicut Lilium

We willen het allemaal meemaken, maar het wordt soms wel erg veel……
Laatst hadden we weer zo’n zondag. Eerst een ‘pranzo’ (middageten) ter ere van de 60e verjaardag van een vriend. Voor bijna honderd gasten een enorme BBQ, met dito hoeveelheid wijn en een twee joekels van verjaardagstaarten. Veel handjes schudden en vele malen uitleggen wat wij als Nederlanders toch uitvoeren in hun bella Italia. Een zondagse en feestelijke ‘pranzo’ kan wel van twaalf tot zes uur duren en daarom zijn we nog vóór de koffie met grappa weggeglipt om op tijd te zijn voor een aantal culture bijeenkomsten in het kleine dorpje Santa Marizza (di Varmo).

We begonnen met een open dag in de botanische tuin Bosco Ruggero, die werd opgeluisterd met een openluchttentoonstelling van schilderijen van Paola Gasparotto en een mini-concert van het vocale kwartet Sicut Lilium. Vervolgens een bezoek aan de tuin van de naast gelegen Veneziaanse Villa Bartolini die na decennia eindelijk weer eens werd opengesteld voor publiek (maar daar komen we in een volgende blog op terug).marizza_ad smets_7014 panorama

maldini_5257De culturele middag sloten we af in de tuin van Villa Maldini, waar we bijna vergaten naar de pracht en praal van de tuin te kijken omdat we druk in gesprek raakten met de ‘markiezin’ Maldini van Santa Marizza. Met eerbied en ontzag noemen we haar zo, omdat deze chique dame van 80-plus – die niet van adel is – zich kleedt en gedraagt zoals men ooit bij de oude adel zag. Een bijzonder intelligente en innemende persoonlijkheid die haar landgoed regelmatig openstelt voor culturele activiteiten als tentoonstellingen en boekpresentaties. Haar gestorven echtgenoot was de beroemde Italiaanse schrijver Sergio Maldini (1923-1998).

Na afloop dachten we even rustig bij te komen in de enige uitspanning die dit dorp kent. Niets was minder waar, want bij ‘La Cjasute’ (Friulaans voor ‘het kleine huisje’) hadden diverse artiesten en hun nog artistiekere gasten zich verzameld voor een afterparty. Een accordeonist begeleidde de zingende menigte, een tekenares probeerde van ons een karikatuur-tekening te maken en er werden veel visitekaartjes en brochures uitgewisseld. De kunstenaars beloofden plechtig elkaars tentoonstelling te gaan bewonderen…….

De bezoekers uit de grote stad waren er niet aan gewend dat een flink glas lekkere wijn slechts 1 euro kost. Ze profiteerden er goed van en genoten met flinke en vele teugen van de overheerlijke Friulaanse wijnen. Die kwamen niet meer toe aan het ruiken van de kunstwerken, ze zakten – zonder dat ze het zelf merkten – langzaam onderuit aan tafel. Het is hier namelijk ook een kunst om niet te diep in het glaasje te kijken, of je moet regelmatig oefenen!

Moe en voldaan naar huis, een eenvoudige pasta klaargemaakt en daarna op bed een simpele krimi gekeken. Vooral geen cultuur, voor vandaag hadden we onze portie gehad.

One comment

  • Paola van der Meer

    Een heerlijke dag dus! ……..en ja probeer daar maar eens onderuit te komen in Friuli…
    Ik bedoel een goed glas wijn, onmogelijk want er zijn er te veel om op te noemen, ha ha

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *