il Tramonto

loquendi libertatem custodiamus

“6 mei tegen geweld! Laten wij waken over de vrijheid van het spreken.”

Dit is de tekst op de vlag die lang op het graf van Pim heeft gewapperd. Dit jaar 13 jaar geleden werd hij doodgeschoten. Het is zo’n moment waarop vele mensen zich herinneren waar ze waren toen ze het bericht vernamen. Ik zat in de trein van Den Haag naar Eindhoven en kreeg telefoon van Sjaak. In de 1ste klas is het vaak rustig en herhaalde ik met opzet ‘redelijk’ hard de woorden: “wat, hebben ze Pim Fortuyn beschoten?” De mensen keken om, stonden zelfs op. “Oh, hij is dood!?” Na deze woorden ging er een schokgolf door de wagon en de stilte was voor de rest van de reis helemaal verstomd.

Pim volgden wij al heel lang. Wat had hij een mooie uitleg op de politieke situatie en zijn kijk op de maatschappij vonden wij heel bijzonder. Een socioloog met een scherpe geest en bovendien Italië liefhebber.

Veel mensen in Noord Italië kennen hem nog steeds, ‘Piem Fortoen ’. Voor Italianen is Nederland nog steeds een voorbeeld van ‘het beste jongetje van de klas’, waar dankzij een goed functionerende overheid en ondanks een teveel aan regeltjes toch alles kan en mag. Met blote tieten voor het raam je lichaam verhuren voor een uur, lange sigaretten die je openlijk op straat mag roken, ‘tutto è possibile da voi”, bij jullie is alles mogelijk!

Graf van Pim Fortuyn in Provesano

Toen Pim vermoord werd, was dit positieve beeld van Nederland enigszins bezoedeld. “Oh, dus een aanslag is bij jullie ook mogelijk! Maar een politicus wordt vermoord omdat een of andere lulhannes hem de vrijheid van spreken niet toestaat? Dat past toch niet bij de vrijdenkersstaat Paesi Bassi?”

“Realiseer je goed dat Nederland al lange tijd hard op weg is om een Bananenrepubliek te worden”, zou het liefst mijn antwoord zijn. Wetend dat ik het niet in fatsoenlijk Italiaans kan verwoorden waarom, laat ik het maar en geef mijn standaard antwoord: “voor ons allen een grote schok en we waren allemaal een tijd lang verlamd”.

Ik denk dat de Italiaan Nederland nu betitelt als het land vóór de moord op Pim Fortuyn, ná de doodslag op Theo Van Gogh (want dat weten ze ook allemaal) en ná de vernieling van la fontana ‘dé fontein’ in Rome. Nederland is toch ietwat anders dan alleen die gezellige mensen op klompen met de molentjes en tulpen. “Bij jullie laten ze die moordenaar na 12 jaar gewoon weer vrij, wat een vreemd land is Olanda”. Ook dan zou mijn antwoord het liefst zijn: “Bij jullie komen ze nog niet eens in de gevangenis, een proces duurt gemiddeld 23 jaar”. Echter door het taalmankement laat ik het maar bij mijn standaardantwoord: “Inderdaad, weer een schokgolf door onze bananenrepubliek, want de gewone burger begrijpt het niet meer”. Of was dat toch het Nederlandse antwoord?

Rocca Jacoba te Provesano

Och, het maakt allemaal niet uit. Wat de gewone burger ook denkt, het systeem staat mijlenver van de burger af en de politici denken niet aan het gezamenlijke belang ‘wat goed is voor Nederland en de Nederlanders’. Ze zijn vooral bezig met ‘korte termijn’ scoren: “hoe haal ik het half acht journaal en hoe kom ik aan tafel bij Jeroen Pauw”.

In ieder geval is het vandaag 6 mei en wij hangen trots de vlag, ook bij Villa Greta, want wij zijn tegen geweld. Punt uit! Wij gaan vandaag niet naar zijn graf, daar hebben we geen tijd voor al is het slechts 50 kilometer van ons vandaan. In de eerste jaren hebben we met erg veel gasten een bezoek gebracht aan Provesano, het Italiaanse dorpje van Pim. Daar staat zijn huis, Rocca Jacoba, vernoemd naar zijn moeder. Een bezoek aan Provesano is zeker de moeite waard. Over het kerkje naast het huis van Pim Fortuyn met de prachtige fresco’s hebben we een apart verhaal geschreven. Die fresco’s zijn absoluut de moeite waard om te bekijken en wij raden iedereen aan deze kerk te bezoeken.

Provesano di San Giorgio della Richinvelda (provincie Pordenone)
Pim Fortuyn is op 20 juli 2002 in het Noord-Italiaanse plaatsje Provesano (her)begraven. De omgeving waar hij zo graag vertoefde is mooi, er is veel te zien, erg lekkere wijnen (hoe kan het ook anders) en natuurlijk is zijn graf voor velen indrukwekkend. Of het komt door de omvang of omdat men zich realiseert dat hier een uniek mens ligt begraven en die vermoord is. Waarom? Monddood gemaakt door iemand die nu weer op vrije voeten is. Dat is ons systeem en binnenkort zijn we allemaal monddood. Iets wat de Italiaan ook opvalt: “blijkbaar is de vrijheid van vrijuit spreken toch niet meer wat het was bij jullie! Jammer, want dat maakte Olanda zo bijzonder”.

[Show slideshow]