Privé-oorlogsmuseum Pieve di Rosa

Een uit de hand gelopen hobby’ is wel heel zacht uitgedrukt voor hetgeen we aantroffen in het gehucht Pieve di Rosa vlak bij Codroipo. Vijfendertig jaar geleden begon Giuseppe Zamparini met het verzamelen van alles wat te maken had met de 1e en 2e wereldoorlog. Deze passie kwam deels voort uit zijn werk bij munitiefabriek Mangiarotti in Codroipo. Overdags werken aan nieuwe wapens en in de vrije tijd het verzamelen van oude gebruikte wapens. In de regio rondom Codroipo is zeker tijdens de 2e wereldoorlog heftig gevochten en hebben vele bombardementen plaatsgevonden, juist omdat er ook toen al die munitiefabriek aanwezig was en daarmee een gewild doelwit.

 

Stoere Barbara met kanon
De rondleiding begon met het zelfgemaakte standbeeld van Heilige Barbara, de beschermheilige van de gevaarlijke  beroepen als artilleristen, infanteristen, brandweerlieden, maar ook van boeren, metselaars, smeden, steenhouwers en (ook in Limburg) van de mijnwerkers.  De attributen waarmee Heilige Barbara wordt afgebeeld, o.a. een zwaard en een kanon, zijn door Giuseppe eigenhandig gemaakt van restanten van gevonden wapens.

Het verzamelen bleek nog niet eens het moeilijkste deel te zijn, want elke boer vindt tijdens het omploegen van het land wel een roestig stuk geweer of granaat. Nee het terugvinden van gegevens, de herkomst en het catalogiseren moet niet onderschat worden. Inmiddels biedt zoon Roberto in z’n spaarzame vrije uurtjes een helpende hand.

Je voelt en ruikt bijna de passie die Giuseppe al decennialang in de ban houdt. Zelfs bij de meest gruwelijke medische instrumenten die als martelwapens werden gebruikt, vertelt hij een emotioneel verhaal alsof ie er zelf bij geweest is. Niet alleen de verzameling aan munitie (zelfs bommen van 250 kg), kanonnen, bajonetten en andere wapens is immens, ook de nog in tact zijnde uniformen, militaire hoofddeksels met pluimen, boeken en persoonlijke aantekeningen zijn indrukwekkend.

Kerststal in een granaat
De passie voor wapens gaat wel heel ver. Zelfs van een niet-ontplofte granaat werd door Giuseppe een mini-kerststalletje gemaakt. Zijn patriottisme kent geen grenzen, het dak van het museum is zelfs geverfd in de kleuren van de Italiaanse vlag.

Een passie, een uit de hand gelopen hobby, een nalatenschap en herinneringen aan twee gruwelijke oorlogen. Dat alles vormen tezamen het privémuseum van Giuseppe Zampini. Privé, maar op verzoek ook open voor publiek. In het kader van de herdenkingen van 100 jaar na de 1e wereldoorlog (1914-1918) zijn er regelmatig open dagen. Maar voor iedere belangstellende wordt het museum persoonlijk opengesteld. Je hoeft slechts te bellen en de gepensioneerde wapenexpert staat voor je klaar.

Oorlog is verleden tijd?
Onze rondleiding werd afgesloten met het openen van een fles prosecco en hebben we geproost op de toekomst. We moeten vooral vooruit kijken en leren van het verleden, de oorlogen en het daarmee gepaard gaand menselijk leed. Doen we dat…….?

 

 

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.