Alessandra Candriella – abstracte kunst in poppenhuis-galerie
kunstenares Alessandra Candriella voor één van haar creaties
Enige maanden geleden ontmoetten we de Italiaanse kunstenares Alessandra Candriella bij een privé-diner bij de Friulaanse chef-kok Ennio Furlan (zie onze eerdere blog). “Binnenkort open ik een tentoonstelling in Lignano, ik stuur jullie de uitnodiging!”
L’inaugurazione, de feesteijke opening
Lignano ligt op een steenworp afstand van ons huis, dus wij op weg naar de galleria ‘Auri Fontana’ – zoals de naam al doet vermoeden – bij de grote fontein in de badplaats Lignano-Sabbiadoro. Het was 1 mei, een feestdag in Italië, dus in de badplaats nauwelijks een parkeerplaats te vinden. Aangekomen bij Auri Fontana werden we verwelkomd door galeriehouder Piero De Martin. We keken om ons heen en dachten dat we in de entree van een grote galerie stonden. Niets was minder waar, de galerie besloeg nog geen 15 vierkante meter. Er hingen 12 kunstwerken van de exposerende kunstenares, c’est tout!
Alle sprekers op een rijtje
Zoals het in Italië veelal gaat, bestaat een officiële opening uit veel geklets door diverse bobo’s. Gelukkig waren de speeches in lijn met de oppervlakte van de tentoonstelling. Een intro van de galeriehouder gevolgd door een collega-kunstenaar die de hele geschiedenis van ‘la Candriella’ oprakelde. Een socioloog (professor) hield een korte verhandeling over hoe de ‘kijker’ naar een schilderij kijkt en zoekt naar de achtergrond, de betekenis achter het kunstwerk. En dat alles in contrast met hetgeen de kunstenaar wil uitdrukken met het kunstwerk. Derde spreker was professor Renata Capria D’Aronco, presidente van de UNESCO vereniging van Udine. Na een klein dankwoord van de kunstenares zelf, werd het tijd om de verschillende kunstwerken te bekijken en te bespreken.
L’Astrattismo
De titel van de tentoonstelling L’Astrattismo – de abstracte, non figuratieve kunst – gaf aan dat we met de interpretatie alle kanten op zouden kunnen, echter we kregen als hint mee dat de in Udine geboren kunstenares zich ‘een geadopteerde Lignanese’ (inwoner van Lignano) voelt en dat haar schilderijen een beschouwing zijn van zee en zand. Dat bood ons in ieder geval houvast. Natuurlijk herkenden we ineens in alle abstracte vlakken de golven, het zand en het strand….. En zoals Ad het zou zeggen: ‘ik mis de Spritz Aperol!’
Santa Maria della Salute – basiliek van Venetië
Ons oog viel op de uitzondering op haar non-figuratieve kunst: een impressionistisch schilderij van een basiliek in Venetië, de Santa Maria della Salute. Een bijna 3D-achtig werk met grove zandkorrels vermengd in de verf. Juist door het gebruik van praktisch één kleur, krijgt dit schilderij een speciaal sfeertje. Dit ‘extraatje’ wat feitelijk buiten de tentoonstelling viel, scoorde bij velen hoge ogen.
Met een glas prosecco in de hand hebben we uiteraard gebruik gemaakt van de gelegenheid om te netwerken. En de – vaste – lezers van il Tramonto kunnen het al bijna raden: weer nieuwe inspiratie opgedaan voor een volgende blog op onze website.
De fotoreportage geeft een indruk van onze artistieke middag in Lignano:
in het midden Alessandra Candriella – uiterst recht de galeriehouder Piero De Martin
