Het oogsten van olijven is begonnen….

Wijnboer Guido Lorenzonetto in ons eigen dorp Pertegada maakt niet alleen lekkere wijnen, ook verrukkelijke olijfolie. Wij waren aanwezig bij de oogst van de olijven en kregen een rondleiding door signor Guido Lorenzonetto ‘himself’.

Afgelopen zomer zijn we met familie, vrienden en gasten van Villa Greta regelmatig op de fiets naar wijnhuis Guido Lorenzonetto gereden om er een wijntje te drinken, wijn en olijfolie te kopen. Hun olijfolie staat inmiddels bij diverse Nederlandse huishoudens op tafel.

dochter Mara Lorenzonetto – trots op hun olijfolie

Guido: “Tien jaar geleden zijn we gestart met het planten van ruim 300 olijfbomen. We merkten dat toeristen – voordat ze naar huis terugkeren – graag wijn en olijfolie kopen om thuis na te genieten van hun vakantie. Tot op heden verkochten we olijfolie uit andere Italiaanse regio’s en nu werd het tijd om onze eigen olijfolie te gaan produceren. Ik wil niet verhullen

Guido Lorenzonetto

dat uit strategisch en marketingtechnisch oogpunt de meeste bomen zijn geplant langs de lange oprit naar ons wijngoed. Wanneer je komt aanrijden zie je aan je rechterzijde de wijnranken en aan je linkerzijde de olijfgaard met werkelijk nu al prachtige bomen. Een plaatje om te zien, toch?!

De jonge olijfbomen hebben zeker 8 tot 10 jaar nodig om bruikbare olijven voort te brengen. Vorig jaar hebben we voor het eerst een ‘echte’ oogst gehad. Dit jaar zal de opbrengst ongeveer 20 kilo per boom zijn en wanneer de bomen echt volwassen zijn 30 tot 40 kilo.”

Er bestaan ruim 300 varianten olijven, waarvan er slechts 12 geschikt zijn voor het noordelijke klimaat. Lorenzonetto verbouwt zes typen olijven, met als belangrijkste de Leccino, Frantoio, Pendolino en de Biancolilla. Afhankelijk van het weer tijdens de achterliggende zomer wordt tussen eind oktober en medio november geoogst. Wij van il Tramonto waren getuige van ‘la vendemmia’ 2017, de oogst van de olijven. Wanneer de olijfbomen volwassen zijn en grote stammen hebben is het mogelijk om met een speciale machine met veel kracht de olijven uit de boom te schudden.

Hier wordt alles nu nog handmatig geoogst: er worden netten op de grond gespreid en met de hele familie, vrienden en buren worden met kleine harkjes de olijven van de boom geritst. De netten worden opgerold en de vers geplukte olijven gaan in grote plastic bakken naar de frantoio, de olijvenpers. Alleen grote olijfgaarden in andere delen van Italië, zoals in Puglia, beschikken over een eigen frantoio, daarom maakt Lorenzonetto gebruik van een olijvenpers een paar kilometer verderop.

Van olijf tot olijfolie
In porties van 400 kilo worden de takjes en bladeren verwijderd, de olijven gewassen en vervolgens geperst, waarna er een dikke pulp overblijft. Daarna wordt de pulp in een rustig draaiende wasmachine met een soort kneedhaak op 25 graden gebracht, de zogenaamde ‘koude persing’ die zorgt voor het behoud van zowel de smaak en de hoogste percentages polyfenolen. Menig supermarktolie wordt gemaakt van olijven die op bijna 90 graden ‘gekookt’ worden om zoveel mogelijk liters olie te kunnen produceren, maar in die olijfolie zitten geen antioxidanten meer. Hoe lager de temperatuur hoe lager de opbrengst olie per kilo olijven, echter hoe gezonder de olie is.

Na het mengen volgen twee ingewikkelde centrifugeprocessen. En dan zie je het groengouden goedje langzaam verschijnen. We zagen grote bakken met olijven binnenkomen en zien slechts een kleine hoeveelheid olijfolie, want voor 1 liter 100% olijfolie moet je maar liefst 8 kilo olijven persen! We weten dat in Toscane en nog zuidelijker de olijven veel ‘sappiger’ zijn en daar het aantal benodigde kilo’s lager is, resp. 6,25 en 5. Dat is ook één van de redenen waarom deze olijfolie goedkoper kan worden aangeboden, zeker ook omdat daar ook geregeld met hogere temperaturen wordt geperst. En dat willen de Friulanen niet. Liefst zo koud mogelijk, zo gezond mogelijk en ze lekker mogelijk, de smulpapen!

Al met al vereist het maken van lekkere olijfolie heel veel vakmanschap en brengt het de nodige risico’s met zich mee. En wat voor wijnen geldt, geldt zeker ook voor olijfolie: het is een natuurproduct en de kwaliteit hangt grotendeels af van het weer. Het ene jaar kan de olijfolie anders smaken dan het jaar daarvoor. En wil de consument de prijs betalen voor de intensieve arbeid en het specialistische productieproces? Wij zijn er inmiddels van overtuigd dat er grote verschillen bestaan in kwaliteit ergo smaak en zijn dan ook echt bereid een hogere prijs te betalen voor dit goddelijke spul. Echt waar, sinds wij weten hoe goede olijfolie moet smaken, kopen we echt goede olijfolie. Liefst bij een boer die ‘m zelf maakt.

Buon appetito!!!

Onderstaande fotoreportage laat zien dat gezamenlijk oogsten een gezellige boel kan zijn…..

 

Klik hier voor alle blogs ‘il Tramonto’

© www.iltramonto.eu – redactie: Sjaak Verweij – foto’s: Ad Smets

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

2 comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *