il Tramonto

Triëst, het Wenen van Italië is bekend om haar schoonheid, koffie, maar ook als het paradijs voor boekenwurmen.

Triëst, gelegen in het noordoosten van Italië, bijna tegen de Sloveense grens, is van oudsher een culturele smeltkroes. Het heeft deel uitgemaakt van vele landen en rijken, waaronder het Venetiaanse en Habsburgse rijk. Tot 1918 behoorde het nog tot de Oostenrijks-Hongaarse monarchie en stond dan ook bekend als de ‘Oostenrijkse Rivièra’ en zelfs als ‘Wenen aan zee’. Daarna behoorde het tot het ‘rijk’ van Tito (Joegoslavië) en is pas sinds 1954 bij Italië gekomen. Veel Italianen beschouwen de ‘Triestini’ nog steeds niet als Italianen.

We kunnen diverse blogs aan Triëst wijden, want er valt veel te vertellen: het grootste plein in Europa dat aan zee grenst; als bekende koffiestad met koffieproducenten, maar ook als stad met ongelooflijk vele koffiebars en restaurants. In deze blog beperken wij ons tot Triëst als boeken-walhalla.

Met 200.000 inwoners is Triëst qua grootte vergelijkbaar met de vijfde stad van Nederland, onze voormalige woonplaats Eindhoven en kent maar liefst 18 boekenzaken en naar schatting rond de 100 bibliotheken. Veel meer dan in onze ex woonplaats met de Technische Universiteit, wat 6 bibliotheken en zo’n 11 boekhandels telt. Zo telt alleen al de Universiteit van Triëst 77 bibliotheken. Met de vele openbare bibliotheken en de gespecialiseerde bibliotheken in de stad, kom je al gauw in de richting van 100, ergo een echt boekenwalhalla!

Triëst heeft diverse lokale en wereldbekende schrijvers grootgebracht, anderzijds voelden vele schrijvers vanuit de hele wereld zich aangetrokken door deze cultuurstad.

Schrijvers in brons

Als je nu door Triëst loopt kom je veel schrijvers tegen, niet in levende lijve maar vereeuwigd in brons. Een standbeeld van de wereldberoemde Ierse schrijver James Joyce (1882), die meer dan tien jaar in Triëst woonde, staat op de brug van Canal Grande. James Joyce was verliefd op Triëst. Hij schreef in 1909 aan zijn vrouw ‘La mia anima è a Trieste,’ (mijn ziel ligt in Triëst).

In de chique winkelstraat Dante Alighieri kom je Umberto Saba tegen, geboren in Triëst (1883). Het beeld komt een beetje nors over, maar zo bleek hij zelf te zijn en dat vond hij ook van Triëst. Over de stad schreef hij: ‘Trieste ha una scontrosa grazia’ – ‘Triëst heeft haar norse charme.’ De stad en de schrijver pasten goed bij elkaar.

Vóór het theater op het Piazza della Borsa, zit Gabriele D’Annunzio (1863) rustig een boek te lezen, wellicht z’n eigen boek. Deze Italiaanse schrijver, dichter, journalist, maar ook politicus was controversieel, aangezien hij met zijn ideeën een voorloper was van het Italiaanse fascisme. Nu zorgt hij dagelijks voor tientallen fotokiekjes. Alle toeristen gaan naast hem op het bankje zitten voor een familieportret of selfie. Ook wij konden de verleiding niet weerstaan om een foto te maken.

Op Piazza Attilio Hortis staat in brons Italo Svevo (1861), één van grootste literaire helden van Triëst. Svevo is in Triëst geboren, was van joodse afkomst, had een Italiaanse moeder en een Duitse vader. Hij werd beroemd met zijn roman Bekentenissen van Zeno, een klassieker in de literatuur. Tevens was hij bevriend met de Ierse schrijver James Joyce.

We maken een bruggetje naar een volgende blog, een stap van literatuur naar de beroemde koffie Illy en naar ‘il caffè’ (hét caffè) van Triëst: Caffè San Marco is een mix van boekwinkel en koffiebar. Een uitgebreide collectie literatuur, diverse leestafels en een lange bar om van een Italiaanse espresso of een cappuccino te genieten. Tot de volgende blog…..