Wij gunnen Italië ook een koning

italiaanse willem en maximaItalië kent vele feestdagen. Festa della Repubblica op 2 juni is de enige echte nationale feestdag van Italië, vergelijkbaar met de Franse feestdag Quatorze Juillet (14 juli). Dit jaar een jubileumjaar want op 2 juni 1946 werd een referendum gehouden waarin aan de bevolking gevraagd werd wat voor soort staatsvorm er na de val van het fascisme moest komen: een republiek of een monarchie. Een meerderheid (55%) koos voor een republiek en daarmee werd 2 juni uitgeroepen tot nationale feestdag van de republiek.

Tijdens de viering van deze feestdag worden verschillende officiële en plechtige ceremonies gehouden, o.a. een militaire parade over de Via dei Fori Imperiali in Rome. Natuurlijk met Le Frecce Tricolori (Italiaans voor de driekleurige pijlen), het demonstratieteam van de Italiaanse luchtmacht die boven Rome een saluut uitbrengt met de kleuren van de Italiaanse vlag in de lucht. In heel Italië worden op deze dag festiviteiten gehouden.

frecce tricolori_ad smets_2567

Terug naar de historie : monarchie of republiek?
Al decennia lang wordt gespeculeerd of het referendum in 1946 eerlijk verlopen is. Miljoenen inwoners waren nog niet naar hun plaats van herkomst teruggekeerd om te kunnen stemmen en de status van Italiaanse grensgebieden – en dus het stemrecht van de bewoners daarvan – was onduidelijk. We praten wel over nog geen jaar na het einde van de 2e wereldoorlog… Wie weet zou de 55/45% verhouding wel eens andersom kunnen zijn geweest.

Verbondenheid
In onze vele contacten met Italianen merken we dat ze jaloers zijn op het feit dat wij, maar ook b.v. Spanje, Zweden, Engeland en België een koningshuis hebben. Naast het feit dat je op de Italiaanse televisie vaak documentaires ziet over koningshuizen en de roddelbladen vol staan met familiekiekjes, prinsessen in avondkleding en tiara’s, missen veel Italianen een soort verbondenheid. De Italianen voelen weinig nationale trots. Het enige wat nog enigszins in de buurt komt is het nationale voetbalteam. En dan alleen nog maar bij de EK’s en WK’s. Ze voelen dat een koningshuis als rode draad fungeert in de geschiedenis van andere landen.

Tot het uitroepen van de republiek had Italië een koningshuis. De leden van het koninklijk huis – familie Savoia – werden in 1946 verbannen. Pas in 2002 mochten de mannelijke nakomelingen van het huis Savoia Italië weer in.

Wij gunnen Italië ook een Máxima
Volgens mij moet je niet de vraag voorleggen of Italië toe is aan en andere staatvorm, maar zou de terugkeer van een koningshuis gewenst zijn? Maar dan wel een ceremonieel koningshuis. In 2002 mochten de leden van huis Savoia Italië weer in. Naast het feit dat de voormalige troonpretendent Victor Emanuel (1937) iets te oud is om nog een glamourrol te spelen, heeft hij het zelfs bij de meest fanatiek monarchisten goed verknald door o.a. de anti-joodse wetten van Mussolini te bagatelliseren, het doodschieten van een toerist en verdenking van corruptie.

EmanueleFilibertoSavoia

Emanuele Filiberto & Clotilde Courau

Zijn zoon – Emanuele Filiberto – daarentegen valt beter in de smaak. Deze 44-jarige charmante man was de afgelopen jaren regelmatig op de televisie te zien in reclamespotjes, als zanger en als gast in diverse talkshows. Emanuele Filiberto en zijn echtgenote, de knappe Franse actrice Clotilde Courau zouden zomaar de Italiaanse Willem-Alexander & Máxima kunnen zijn. Een lintjes-doorknippende koning, een koningin in avondjurken van Italiaanse ontwerpers, glimmende kroonjuwelen en twee jonge dochters leveren altijd mooie plaatjes op voor TV en tijdschriften.

Dan hebben de Italianen eindelijk ook iets om echt trots op te zijn, iets wat alle Italianen verbindt. En dan is er weer eens een ander gespreksonderwerp, in plaats van iedere dag te klagen over de corrupte politici.

Al is het alleen maar ceremonieel, wij gunnen Italië een koning & koningin.

2 comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *