Zelf VERMOUT maken

Voor menigeen bestaat er geen beter aperitief dan een gekoeld glaasje vermout. Ooit heel populair, weer even weggezakt en nu opnieuw een trendy drankje.
Ik ben de uitdaging aangegaan om zelf vermout te maken.  

Vrienden van ons in een dorpje iets verderop hebben in hun tuin een Wermut-plant staan en vertelden dat het blad van deze plant één van de aromatische planten en kruiden vormt voor de bereiding van vermout. Dat wekte mijn belangstelling.

Research
Niet alleen over de schrijfwijze – Vermouth of Vermout, ook over de herkomst zijn de meningen verdeeld. De Fransen claimen dat deze versterkte wijn in de 18e eeuw in hun land is ontstaan. Duitsers beweren dat deze drank is geïnspireerd op een Duitse versterkte wijn met Alsem, een plant die in het Duits Wermut heet (in het Oud/Middel-Nederlands Wermoed) en verbasterd zou zijn tot Vermout.

Vermouth versus Martini
Italië claimt dat de Turijnse barman Antonio Benedetto Carpano (1764-1815) de uitvinder is. Zeker is dat Italië de grootste vermoutproductie heeft. Martini, één van grootste producenten is zo bekend dat voor veel mensen het woord martini zelfs synoniem is aan vermout, vergelijkbaar met maggi in Nederland.

Nu ik via onze vrienden de beschikking heb over Wermut-bladeren, besloot ik de gok te wagen om mijn eigen vermout maken. Maar hoe? Zeker omdat uit concurrentieoverwegingen door de fabrikanten niet openbaar gemaakt wordt welke kruiden men zoal gebruikt, blijft het gissen. Op internet vond ik vele varianten, vooral met heel veel verschillende planten en kruiden.

Ik maakte mijn een eigen variant met verse ingrediënten als bladeren van de Wermut-plant, rozemarijn, laurier en gember, aangevuld met gedroogde kruiden als kruidnagel, kaneel en kardemom. In een grote weckpot heb ik alle ingrediënten in wodka een flink aantal dagen laten intrekken, de zogenaamde koude maceratie.

Vermout is een versterkte wijn (oorspronkelijk werden kruiden, suiker en alcohol toegevoegd om de flauwe smaak van doorgaans jongere of goedkopere wijnen te verbeteren) dus vormt wijn eigenlijk ook het belangrijkste uitgangspunt. Voor een zoete vermout bijvoorbeeld neem je een Moscato en voor de droge variant de drogere Pinot Grigio.

De keuze is gevallen op de droge variant vermout. Bij wijnboer en vriend Paolo Ferrin werd de Pinot Grigio gehaald. Vers getapt, want de oogst van 2016 is nog niet gebotteld. Een jonge droge witte wijn, precies goed om vermout van te maken.

Het kruiden-wodka-mengsel werd gefilterd en vermengd met de witte wijn. Om de smaak iets te verzachten heb ik een paar scheuten rietsuikersiroop toegevoegd. Tussendoor telkens proeven – hik – tot de gewenste smaak bereikt was.

Het resultaat mag er zijn. Een heerlijke droge witte vermout met een natuurlijke kruidige smaak.

In Spanje, maar ook in Spaans-sprekende landen als Chili en Argentinië, wordt veel vermout gedronken en spreken ze zelfs van ’hora del vermut (‘het vermout uurtje’) en is een werkwoord ‘Fervermut’ – letterlijk vertaald ‘een vermoutje doen’ – ontstaan.

Alhoewel Italië de grootste vermoutproducent is, zien we hier in noord Italië bij ‘l’aperitivo’ deze drank minder dan je zou verwachten. Wellicht omdat we ons in het midden van verschillende wijnregio’s bevinden en dat vermout in de meer zuidelijkere regio’s vaker wordt gedronken of is het omdat wij de wereld om ons heen door een gekleurde wijnbril bekijken…

Cin cin

KLIK HIER VOOR MEER RECEPTEN OP ‘IL TRAMONTO CULINAIR
EN KLIK HIER VOOR ALLE BLOGS OP ‘IL TRAMONTO’

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

5 comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *