Hoe boeren de wijnboeren? Gut!

Vinko_Polje_il tramonto_foto ad smets_DSC04186_b

Vinko Mavric & Ad Smets

Over wijnboeren in het algemeen, het beroemde wijngebied de ‘Collio’ en een middagje meelopen bij wijnhuis Polje.

Wijnboeren noemen wij ze, maar sommige ‘boeren’ hebben een echt ‘Weingut’, zoals de Duitstaligen het noemen. Het zijn verre van ‘boeren’. Paolo Ferrin, inmiddels zijn hij en z’n vrouw onze vrienden geworden, had tot 10 jaar terug nog wat beesten en een maisveld, maar ook Ferrin is nu echt een wijnhuis van formaat waar nu in het groot wordt gedacht en waarbij vooral kwaliteit voorop staat. Alleen mamma van 93 jaar schoffelt nog in hun eigen ‘orto’ (moestuin).

Kwaliteitswijnen, begin er niet over in Italië want iedereen weet het dan ‘t beste. Okay, je moet zeker naar de grond (bodemgesteldheid) kijken en dan zijn er gebieden waar een goed uitgebalanceerde wijn meer voor de hand ligt (zoals in het heuvelland) dan bijvoorbeeld op kleigronden. Dus hebben wij een dag uitgetrokken om richting de heuvels te gaan, de Collio. Op zoek naar een van de beste wijnen, Sturm. Wat een Italiaanse naam zeg! De omgeving is hemels mooi, je hoeft zeker niet meer naar Toscane of Umbrië te reizen. Het wijnhuis was klein en luxe. We mochten de wijnen proeven maar juist de wijn waar we voor kwamen, de Sauvignon, was op. Tja, de prijzen, van 12 tot 18 Euro per fles. Nondeju, dat is toch een aardige prijs voor directe verkoop bij de boer, niet dan?

De Collio staat bekend als een streek met de mooiste wijnen van Italië. En daar betaal je dus voor. Je begrijpt dat we deze wijnen niet kunnen importeren. De prijzen die we dan in Nederland zouden moeten vragen staan dan echt niet meer in verhouding tot ook goede wijnen met een lagere prijs. Dan krijg je hetzelfde effect waarvan Franse wijnen last hebben. Veel te hoge prijzen waarbij de prijs niet meer in verhouding staat tot de kwaliteit.

Na Sturm toch ook even naar een andere wijnboer, welke van de honderden? Niet wetend in welke richting van de ‘via del vino’ we zouden moeten gaan, sloeg ik spontaan een zijweggetje in. De wegbewijzering gaf aan dat er 5 wijnboeren moesten zitten. We namen de 3de, zigzaggend de heuvels in. Naar het wijnhuis Polje, weer zo’n typisch Italiaanse naam toch?

nieuwsgierige Ad Smets laat zich alles goed uitleggen

nieuwsgierige Ad Smets laat zich alles goed uitleggen

Nou neen, het is een familie uit voormalig Joegoslavië die lang geleden gevlucht was en hier wijn is komen verbouwen. Vinko Mavric, de zoon, ontving ons met een groot excuus dat hij weinig tijd had. Ze zaten midden in de ‘vendemmia’ van de witte wijnen en als papa met de tractor kwam, dan moesten ze de druiven meteen verwerken. “Geen probleem, ik help je wel”, zei ik meteen!
En dat was een magisch woord: helpen! Dat werd zó gewaardeerd dat we bijna 3 uur zijn gebleven, alle uitleg hebben gekregen over het maken van wijn. We hebben alles mogen proeven, ook ‘t sap van druiven die 2 dagen tevoren waren geoogst. Verrukkelijk, en dat moet dan wijn worden? Je zou ‘t zó willen drinken en niet afwachten tot de fermentatie heeft plaatsgevonden.

IlTramonto_Polje_Friulano_foto Ad Smets 2012

www.polje.it

POLJE de wijnen moeten we allemaal nog een keer goed proeven om een ‘deskundig’ oordeel te geven. Tijdens de wijnproeverij in november te Eindhoven, kwam de wijn (Friulano en Sauvignon) niet als eerste uit de test. “Maar het is een echte Collio”, zo zou toch wel de eerste normale reactie in Italië hebben geluid. En dus uitstekend! De naam of het gebied, daar draait het dan bij vele mensen om en men vergeet echt te proeven. Denk aan Chianti of Pouilly-Fumé. Onder die namen wordt veel wijnen verkocht die echt niet zo goed zijn. Ook een naam, een etiket of de streek zegt zeker nog niet alles over kwaliteit van de wijn. Bovendien moet je eerlijk zijn en de wijn kiezen die bij je eigen smaakt past en uitgebalanceerd is bij het eten. Een wijn die door kenners gekwalificeerd wordt als ‘goed’ hoef jij dus zeker nog niet lekker te vinden en vice versa. En laat je niet kennen als ondeskundig door meteen een goede naam te verbinden aan een goede wijn!
Vinko, een super aardige jongeman en zijn ‘padre’ die ons alle tijd van de wereld schonken zijn absoluut trots op hun producten. Met een paar dozen van het goddelijke spul zijn we

trotse vader Stanislao Mavric drinkt graag een slokje met ons mee

trotse vader Stanislao Mavric drinkt graag een slokje met ons mee

voldaan vertrokken. Wat een belevenis, mee helpen wijn maken! Wat een verschil met het eerste wijnhuis die zich toch presenteert met een allure van een Aloxe Corton of Pommard, zijnde verrukkelijke en dure Bourgogne wijnen. Polje levert kwaliteit zonder overbodige show of gebakken lucht, waarbij wij denken aan gedegenheid zonder te veel franje zoals bij de Franse Rully. Wat zijn we blij dat we Italiaans spreken, het opent deuren en je kunt geweldig genieten van de gastvrijheid die dit bij Italianen oplevert.

Bekijk de fotoreportage:

Deze reportage is eerder verschenen in het digi-magazine il Tramonto, maar nooit eerder op onze blog gepubliceerd.

2 comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *