Trattoria ‘Da Toni’, oubollig maar LEKKER !!!!

Trattoria da Toni, een restaurant van de oude stempel, met de strakke gezichten van de pinguïn-obers en te dure wijnen. Wellicht enigszins oubollig, maar het eten is om een puntje aan te zuigen…

Wij hadden het voorrecht om in het verleden vele restaurants van faam in Nederland en andere landen te bezoeken. Restaurants met een of meerdere Michelin sterren. Iedere keer als de nieuwe publicatie over de sterren bekend gemaakt werd, namen wij de lijst van Nederlandse en Belgische winnaars en verliezers door. Wij volgden de ontwikkelingen nauw op de voet.

Wij zijn veranderd

Net als bij wijnen is onze kijk op restaurants heel anders dan die van vele jaren geleden. Waren wij destijds verkikkerd op ‘een ster’, een bekende naam, nu vinden we het grandioos om een pareltje te vinden tussen het gigantische aanbod aan restaurants in bella Italia, in het bijzonder in de autonome regio Friulië (Friuli Venezia Giulia).

Natuurlijk hebben wij erg warme herinneringen aan Da Vinci, Librije en vele andere toppers, herinneringen die wij dierbaar koesteren. Bovendien horen we via onze Nederlandse contacten nog geregeld de actuele verhalen over deze toch wel heel bijzondere ‘eettentjes’. Toen Da Vinci laatst een ster moest inleveren, hebben wij chef-kok en eigenaresse Margo nog persoonlijk een hart onder de riem gestoken.

let op het detail: de gebraden eend heeft een koksmuts op…

Michelinsterren in Friulië?

De sterren zijn er, maar niet veel. Slechts 7 restaurants waarvan 1 met 2 sterren.  Je vraagt je wellicht af waarom we deze inleiding schrijven terwijl Trattoria Da Toni helemaal geen ster heeft. Precies, wij zijn op zoek naar unieke pareltjes al mag Da Toni best een PAREL genoemd worden en dan niet alleen vanwege de prijs, zeker ook vanwege de kwaliteit van het eten.

DOC wijnen en Michelin-sterren

Vele wijnboeren in onze regio maken prachtige wijnen en vaak hebben die geen DOC predicaat. Betekent dat meteen dat het geen goede wijn is? Nee, helemaal niet! De bureaucratie rondom zo’n predicaat is enorm en bovendien is het predicaat vreselijk duur. Daarom kiezen veel wijnboeren – niet alleen de kleintjes doch ook vele grote ‘jongens’ – om een ‘simpele’ IGT te maken. Geen gezeik en rompslomp met ambtenaren, regeltjes, formulierenkraam en toch een fantastische zo niet exclusieve wijn. Zo is het in de wereld van restaurants ook. Jaren terug gingen Sjaak en ik geregeld eten in het Brabantse Heeze-Leende bij La Bonne Maison. Een fantastisch restaurant in alle opzichten met een geweldige prijs/kwaliteit verhouding. Wij hadden het met de eigenaresse hierover en ook zij en haar man wilden gewoon vanuit passie koken: “Natuurlijk is het leuk om een ster te krijgen maar de stress die er dan bij komt kijken om die ster te behouden is te groot, aangezien alle ogen op een andere wijze op jou gericht zijn.”

Da Toni

Trattoria Da Toni komt in alle boeken over Friulië voor, het is een toprestaurant al vanaf 1928. De eigenaar is bijna heilig verklaard en wordt door iedereen op handen gedragen. Wij wagen het dan ook niet om kritiek te leveren tegenover Italianen en zijn blij dat we deze recensie in het Nederlands schrijven, al hoeft Aldo Morassutti, eigenaar van Da Toni, niet echt te vrezen.

Locatie

Persoonlijk denken wij dat er in Friulië geen ander restaurant is met zo’n mooie tuin als die van Da Toni. Prachtig en heel bijzondere kunstobjecten – van landelijk bekende artiesten – tref je er in aan. Bij binnenkomst moesten wij toch even denken aan de tijden dat we in Hotel Juliana (Valkenburg) gingen dineren. Natuurlijk realiseren wij ons dat een bepaalde mate van oubolligheid geheel in lijn is bij de stijl die de vele Duitstalige bezoekers zoeken in een goed restaurant. Vele van onze vrinden gaan hier geregeld dineren, mensen met een dikke Duitse bolide – zoals een Porsche Cayennepeper – onder hun gat en waarvan de vrouw des huizes minstens een solitairring met een diamant in een klassieke griffen zetting aan de vinger heeft van het maatje 3-karaat. Daarbij denkend dat de groeidiamant thans toch echt is volgroeid en geheel overeenkomt met de leeftijd of derrière van de dame. Wij Nederlanders verwachten bij zo’n toprestaurant echter een andere ‘outfit’ en denken ook dat Da Toni op grond hiervan het moeilijk zal hebben om een passende Michelin-waardering te krijgen.

Andere blik….

Voor ons was het een echt Italiaans restaurant met alles wat erbij komt kijken. De gewone boer die aan de bar zijn dagelijks wijntje voor € 1,- komt drinken. Fantastisch. Waar echter wel de obers in stijlvolle pinguïn-tenues lopen, met een houding alsof ze een bezemsteel hebben ingeslikt. Keurig de ene hand op de rug, jou met de andere het glas volschenken vanuit de juiste positie. Passend bij films van Agatha Christie. Eigenlijk hadden we deze avond geen spijkerbroek aan moeten hebben maar een colbertje met op z’n minst een ……stropdas of een vlinderdasje. Gewoon om even mee te doen met deze artiesten, passend bij de scene waarin we ons bevonden.

Aankleding

Op houtvuur, in een prachtige grote open haard midden in het restaurant, wordt jouw steak bereid zodat je zelf kunt zien dat het goed gebeurt. De tafels zijn klassiek met wit damast gedekt. Het servies is prachtig en de borden bij aanvang van onze culinaire uitspatting behelsden een tafereeltje van twee eenden. Bij de verdere gangen werden het effen witten borden. Het bestek was overigens van zilver. Echt Juliana, ik zei het al ….

Het eten

Wij zijn best wel wat gewend, wellicht ook een tikkeltje verwend als het om exquise gerechten gaat, echter dit was fenomenaal. Het woord ‘lekker’ is te simpel en doet geen recht aan wat wij voorgezet kregen.

De gebakken ganzenlever was grandioos en zeker zo lekker als de zwezerik die Ad ooit in Kasteeltje Wittem had gegeten. De risotto was super en de eend die met een mini-koksmuts naar onze tafel werd gereden smaakte perfect, niet te gaar en niet te droog. De toetjes waren kunstwerkjes en meer dan tongstrelend. De gerechten waren echt de lekkerste die wij in deze regio ooit hebben gegeten. Complimenten voor signor Aldo Morassutti die al enkele jaren geleden tachtig kaarsjes mocht uitblazen en nog steeds vol vuur zit als het gaat om de klanten uit te leggen waarom hij het leuk vindt om te werken.

De wijn

Helaas hadden wij pech dat een fles rode wijn een enorme kurksmaak had. Dat is niet de schuld van het restaurant, maar van de wijnleverancier. Echter, het omwisselen van de fles ging – laten we het voorzichtig uitdrukken – ‘niet van harte’ …!! (kost punten).

Wij realiseren ons dat een restaurant moet verdienen aan een fles wijn. Echter in dit geval waren we bekend met het wijnhuis (vrienden van ons) en hun prijzen en helaas was de restaurantprijs voor deze wijn toch niet in lijn met de gebruikelijke Italiaanse ‘verhoudingen’.

Sois, ook al ben je van mening dat je iets te veel betaalt voor de wijn, het is belangrijk om in ieder geval de wijn(en) te proeven in combinatie met de gerechten. En daar was niets op aan te merken………!

tussen de verschillende gangen een smakelijke ‘sorbetto’

Nog een minpuntje
Bij veel lokale/regionale restaurants krijg je bij binnenkomst een aperitiefje van het huis (gratis dus). Vaak een lokale bubbelwijn die je bij binnenkomst aan de bar krijgt aangeboden. En ondanks het feit dat we na afloop een behoorlijk bedrag mochten afrekenen kregen we niet eens een glaasje Limoncello, kruidenlikeur of Grappa di Nonino aangeboden, zoals we inmiddels bij heel veel restaurants gewend zijn. Ook de tweede keer niet dat we er waren. We nemen het ‘de oude’ Aldo niet kwalijk, we hebben gegeten als ware sterren en daar gaat het om. Al is het even wennen wanneer je ‘het gebruik’ bij andere restaurants gewend bent.

Enorm blij

Een bezoek brengen aan deze trattoria zonder formele ster doe je niet wekelijks of je moet wel een erg dikke portemonnee hebben. Wij hebben genoten en zullen er zeker nog eens terugkomen, graag op uitnodiging, ha ha! Onze ogen zullen ook dan gericht zijn op de kleine ‘pareltjes’, de – kleine – speciale gerechten die nét even aparter zijn dan bij andere restaurants. Wij realiseren ons hoe moeilijk het voor restaurants is om onderscheidend te zijn, al is het dus wel mogelijk: waar een wil is, is een weg!

met een maximale score van 5 Gondola’s is 4,4 geen slecht eindresultaat

Gondola Award waardig?

Da Toni krijgt een zeer warme aanbeveling van il Tramonto, dat is een feit! Zonder stijve maar ietwat lossere / vrolijkere pinguïns zouden we ons wel prettiger gevoeld hebben …………….

Trattoria ‘Da Toni’
Via Sentinis, 1
33030 Gradiscutta di Varmo (Ud)
+39 (0)432 778003

Klik hier voor meerdere blogs over restaurants

Klik hier voor een overzicht van de restaurant recensies van ‘il Tramonto’

Klik hier voor alle blogs ‘il Tramonto’

© www.iltramonto.eu – redactie: Ad Smets – foto’s: Ad Smets

 


L’amore, een boek over twee Nederlanders die een nieuw bestaan opbouwen in Italië

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *