Met dit gerecht geen haasje over, alles op!

Wij zochten een lekker gerecht bij een bijzondere fles wijn en zochten niet – zoals gebruikelijk – naar een bijpassende wijn bij dit verrukkelijke gerecht met Friulaanse invloeden. Waarom doen wat anderen doen? Voor ons is het juist de uitdaging om anders te zijn en te blijven.

De fles

Niet zo maar een flesje wijn, een super geweldige enorm hoogstaande exclusieve rode, de Pignolo van Azienda Paolo Rodaro, of zoals ze hun wijngoed van Japan tot de USA noemen: Rodaro Winery!

Hoezo?

Tja, lieve lezer, je had het al door de inleiding hierboven begrepen, ik ga even naast mijn schoenen lopen. Alhoewel, zelfs de slippers staan in de antibagno werkloos op mij te wachten. Het is nog steeds lekker warm, dus is het vigerend adagium: less is more! Al heb ik deze keer wel weer een schort om zodat mijn buik en andere dierbare blote lichaamsdelen zo veel als mogelijk beschermd worden tegen het onbedoelde spatten van hete vetten.

Oeps, toch nog slippers aan!

We zijn hele gewone mannen en lopen echt niet over van verwaandheid en bovendien vinden wij het onzin om te denken dat je over de rug van anderen je eigen status kunt verhogen. Dat waanbeeld laten wij aan anderen over, wij zijn wie we zijn: gewoon twee lieve, gezellige en sociale smulpapen! Wij blijven met beide benen op de grond staan al waanden wij ons wel even heel speciaal dat wij door een van de hoogst aangeschreven wijnhuizen van deze Italiaanse regio werden uitgenodigd om hun top 3 rode wijnen te waarderen voor il Tramonto (Schioppettino Romain 2012 – Refosco Romain 2012 – Pignolo Romain 2010). In deze blog vragen wij je warme aandacht voor de Pignolo, een druivensoort die alleen in Friuli Venezia Giulia voorkomt.

Wat we gaan eten!

Sjaak en ik waren ‘ons eens geworden’ over wat we bij deze verrukkelijke fles wijn – wat een klein vermogen kost – zouden gaan klaarmaken. Het moest iets worden rondom een mals stukje rozig varkenshaas, geen rood vlees en geen vitello (kalfsvlees), waar volgens ons wijn van een andere druif beter bij combineert. Geen aardappels erbij om ons toch weer eens te houden aan de spelregels van Montignac. Die ken je toch nog wel, of niet dan? Destijds, 20 jaar geleden, waren wij er 12 (Sjaak) en 11 kilo (ik) bij afgevallen. Maar waarmee mogen we het haasje dan wel garneren? Juist ja, alleen groenten, zoals licht gekaramelliseerde uitjes (Friulaanse variant op de wereldbekende cipolline borettane in agrodolce) en in boter gefruite boontjes (die ze hier in Friulië tegoline noemen) met uisnippertjes. Iets wat wel kan in fase 2 van Montignac ook al gebruik je een beetje suiker!

Smakelijk en makkelijk recept

Heb je geen halve dag de tijd om uitgebreid te koken, maar ook geen zin in haastje-repje taferelen? Dit feestelijke en simpele gerecht – op basis van de Friulaanse keuken – zet óók jij in een handomdraai op tafel.

Varkenshaasje

Ik snij een flinke varkenshaas in 4 gelijke delen (meestal 2 iets dikker voor mijzelf, de andere 2 voor Sjaak). Ik strooi een beetje maalpeper en zeezout op één kant en leg op die zijde de stukjes in een hete pan met olie. Ik strooi dan op de andere kant ook een beetje zout en peper. Na 3 minuten draai ik met een Ikea tang de stukjes om en smeer dan op de eerst gebraden zijde een mespunt mosterd. Ik zet het ‘vuur’ nu op een lagere stand zodat het vlees wel lekker krokant aangebraden wordt doch niet verbrandt. Daarna pers ik de knoflook uit en laat die even goed mee braden. Dan blus ik het vlees af met grappa en laat het kort flamberen. Hierdoor is het scherpe van de zware alcohol eraf en blijft een verfijnde smaak – mooier dan je krijgt met cognac of whisky – achter.

Uitjes

Ik braad deze blanke en uitdagende uitjes kort in een beetje olie aan totdat je op sommige plekken ziet dat ze beginnen te kleuren. Dan doe ik er bier bij, een scheutje blanke natuurazijn en een theelepeltje bouillonpoeder en laat de uitjes kort nagaren. Let op dat ze nog glazig / knapperig blijven. Want nu komt het leuke deel. Als het bier is verdampt, doe ik er een flinke klont boter bij en strooi er suiker overeen om ze licht te karamelliseren. Op een klein pitje laat ik de uien rustig smoren waarbij ik ze geregeld omdraai. Als de uien een mooie lichtbruine kleur hebben zijn ze goed. Let dus goed op dat ze niet snotgaar worden.

Sperzieboontjes

Ik laat die in water garen en ook hier weer: NIET TE LANG. Ze moeten bijtgaar zijn al hou ik er echt niet van als ze nauwelijks gegaard zijn want dat vind ik voer voor konijnen. Ik laat de boontjes even uitlekken in een vergiet en smoor een half uitje, heel klein gesnipperd in een flinke punt boter in hetzelfde pannetje. Als de uisnippertjes glazig zijn geworden doe ik de boontjes er weer bij en roer het geheel even goed door zodat alle boontjes goed omwikkeld zijn met de in boter gesmoorde uisnippers. Let wel op dat de boontjes heel blijven. Als je ze te lang hebt gekookt, vallen ze uit elkaar. Jammer want het is niet mooi en evenmin lekker!

Opdienen

Kijk naar de foto. Niet moeilijk doen, gewoon op het bord leggen (‘pleuren’ hoeft nou ook weer niet) en drapeer wat gekaramelliseerd vocht van de uien over / rondom de stukjes vlees.

Oeps, het draaide toch om de wijn?

Helemaal vergeten, inderdaad. Tijdens het koken had ik geen tijd om de wijn voor te proeven. Bovendien wilden we de Pignolo echt in combinatie met dit gerecht waarderen. Meteen bij de eerste slok wisten we het zeker, we hadden een ongelooflijk mooie combinatie uit weten te kiezen, al vonden we het nodig om een tweede glas in te schenken om het toch zeker te weten. Stel dat we ons zouden vergissen, we zouden het ons zelf niet kunnen vergeven. Toch!

Pignolo Romain 2010, Paolo Rodaro Winery

Graag nodigen wij je uit om kennis te nemen van onze waardering voor de Pignolo Romain 2010 van Rodaro Winery. Het is een prachtige volle wijn met karakteristieke kenmerken. Echte wijnkenners kunnen aan deze fles een hoogtepunt beleven waarbij de prijs – in tegenstelling tot wat ‘zoiets’ (een kwaliteitswijn waarbij je ook voor de naam van het wijnhuis betaalt) kost in Nederland – mogelijkerwijs in het niet valt. Voor veel mensen blijft het echter een utopie om dit soort flessen te ontkurken voor eigen gebruik. En wij? Voor jou een vraag, voor ons een weet!  Zeker is dat inmiddels ook de tweede fles ‘gesneuveld’ is nadat hij dankbaar heeft meegewerkt aan de totstandkoming van de wijnwaardering voor il Tramonto.

 

Klik hier om alle wineratings te bekijken.

Klik hier voor alle recepten op ‘il Tramonto culinair’

Klik hier voor alle blogs ‘il Tramonto’

© www.iltramonto.eu – redactie: Ad Smets – foto’s: Ad Smets

 


L’amore, een boek over twee Nederlanders die een nieuw bestaan opbouwen in Italië

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *