Ekekotke: koken als een Italiaanse ‘babbo’

Ik zou een echte Italiaanse pappa hebben kunnen zijn. Ik vind het heerlijk om voor veel mensen te koken. Sjaak zegt dat het daar helemaal niets mee te maken heeft, maar dat ik gewoon geen kleine hoeveelheden kan bereiden. Helaas komt zijn conclusie te laat, inmiddels heb ik een auto met 7 zitplaatsen, zonder kinderen en zonder kleinkinderen. Wat nu?

Start van een weekend, de Albert Heijn

Al ongeveer 100 jaar doen wij onze boodschappen bij de Albert Heijn. Alles is lekker vertrouwd en we zijn goed bekend met het enorme assortiment. Spaarzaam als we zijn kopen we veel ‘basic’ producten en als tevreden klanten zijn we ook nog eens erg blij met het beleid om deze producten in het onderste schap te leggen.

In de winter, toen ik nog 3 kilo zwaarder was had ik, behalve de dikke nek die ik nog steeds heb evenals een dikke ‘hut’, een echte genotsknobbel achter de riem klem zitten. Dus bukken en helemaal achterin naar een basic product grijpen, was niet eenvoudig. Gelukkig draag ik bijna altijd een werkbroek van de Boerenbond en vind ik het geen probleem om op de knieën te gaan zitten om in een of andere charmante houding voor een man van inmiddels seniore leeftijd ervoor zorg te dragen dat onze mand op wieltjes toch vol raakt.

Inmiddels dank ik Albert Heijn dat mijn lichaamsoefeningen tijdens het boodschappen doen er mede toe bijdragen dat het afdak kleiner wordt en het prachtige materiaal eronder meer tot z’n recht komt. Althans voor een patente man van deze leeftijd!

Ekekotke

Is het de start van een nieuwe rubriek, ekekotke? Ik kan het je nog niet zeggen, heb eerst nog de toestemming nodig van mijn lieve man. Of hij de baas is, hoor ik je vragen. Jazeker, althans dat denkt hij! Ach, flauwekul allemaal, we zijn samen BAAS.

Bijna 30 jaar geleden hadden we meer weg van het duo ‘de dikke en de dunne’. Later, in de tussenfase werd het meer en meer ‘die kale en die met haar’. Daarna ‘die bolle kale en die bolle met haar’. We zitten nu echt in de fase: ‘hondje is op baasje gaan lijken, en vice versa’. Het gebeurt zo vaak dat mensen tegen mij ‘Sjaak’ zeggen en tegen hem ‘Ad’. De kinderen van onze overburen in Eindhoven noemen ons dan ook tezamen ‘meneer AdSjaak’.

We zijn een goed duo, een soort gezamenlijke bolle baas, en toch zijn we twee mensen met een duidelijke eigen entiteit en eigen willetje. Vandaar ook dat we het normaal vinden om te overleggen, strevend naar synergie, zonder elkaar de eigen wil op te leggen. Al lukt het mij best goed, ha ha! Maar ja, ik ben dan ook een Limburger!

Terugkomend op ekekotke! Nog geen idee wat het betekent? Ach, wat jammer zeg. Ik wilde juist een appèl doen op je eigen creativiteit. Laat ik het antwoord geven: Een keer koken, twee keer eten!

De Italiaanse pappa in mij

Mogelijkerwijs vervuld met een vleugje eigen meewarigheid die man zonder kinderen en kleinkinderen te zijn, zal deze emotionele toestand er debet aan zijn om af en toe een kookdrang op maat te krijgen. Daarom ook na de boodschappen bij de AH een bezoek aan de Turkse supermarkt, aangezien de Italiaanse pappa, ook wel ‘babbo’ genaamd, deze keer Friulaans gestoofde kippendijen wil klaarmaken. Kippendijen kopen we altijd bij de Turk. Natuurlijk tevens het excuus om lekker te ‘neuzen’ tussen alle exotische producten. Kijken doe je met je handjes dus ook hier een vol mandje met baklava, met knoflook gevulde olijven en noem zo maar op. Bovendien moesten we ook nog sambal kopen. Niet zo’n klein miezerig potje van de AH maar een flinke van een kilo! Indisch eten staat in huize meneer AdSjaak op plaats nummer 2 vandaar!

‘Gein gesjluns’

Doe mij maar een onsje of wat

Sta je daar voor de toog en mag je van je man slechts 500 gram kippendijen bestellen! Aangezien ik erg goed naar hem luister wordt het een mager kilootje dat ik thuis flink ga schoonmaken. ‘Gein gesjluns’, zeg ik altijd op z’n Limburg: geen vieze delen (vrij vertaald) en bovendien het vet er zoveel mogelijk van af.

Het mager kilootje wordt dus nog minder al kunnen we er zeker twee keer van eten. Een keer op z’n Friulaans in combinatie met sla en wat Griekse Tzatziki, de tweede keer op z’n Indisch in combinatie met couscous. Helaas heb ik van dag twee geen foto. Het was zó lekker en ik had zo’n zin in eten, dat ik de camera vergeten ben te pakken om een foto te maken. Jammer, maar helaas.

Weinig ingrediënten, weinig calorieën!

Vandaar dus alleen gerecht 1 in beeld: Friulaans gestoofde kippendijen, die dan de basis vormen voor dag 2, de Indische couscous. En zo zie je dat ook mijn eigen Sjaak ongelooflijk profiteert van het feit dat soms de ‘Italiaanse babbo’ in mij bovenkomt. Hij hoeft twee dagen niet te koken! 🙂 Bovendien kook ik in mijn eigen studentikoze keuken en die van hem blijft schoon en opgeruimd.

Eerlijke smaak in combinatie met sla en Tzatziki !

Dilemma of een nieuwe kans?

Echter, wat te doen met de overweldigende ruimte in onze Skoda Kodiaq met 7 zitplaatsen? Jouw voorstel hoor ik graag, al denk ik dat onze Eindhovense buurman heel blij is dat er wederom voldoende plaats is om wijn voor hem mee te nemen uit Italië.

Je ziet het: lekker veel saus speciaal voor dag 2 !!!!

Recept 1) Friulaans gestoofde kippendijen

Ingrediënten:
– 800 gram schoongemaakte kippendijen
– klein blikje bier
– 1 blik gepelde tomaten/pomodori pellati (300 ml)
– 300 ml tomatenpulp
– 3 tenen knoflook
– bouillonpoeder
– olie om te bakken

Stap voor stap: Braad de kippendijen mooi bruin aan in olie. En bestrooi ze met een theelepel bouillonpoeder. Pers de knoflook over het vlees uit en laat het geheel even samen braden. Doe dan een blikje bier (300 cl) erbij. Neem zelf zeker een slokje want je moet weten of het bier nog goed is.

Doe dan de tomatenpulp (naturel, zonder toevoeging van kruiden) en ook een blikje pomodori pellati  erbij en laat de dijen een tijdje sudderen totdat de kip goed gaar is (ruim 20 minuten).

Haal een paar mooie stukken uit de saus en combineer je bord met sla en tzatziki.

Wijntip: onze huiswijn, een (rode) Malbec van Umberto Baccichetto. Al hadden wij zelf deze keer een fles Varamus van wijnhuis Paolo Ferrin erbij opengetrokken.

Recept 2) Indische kippendijen:

Extra ingrediënten:
– kentjoor
– gemberpoeder
– verse gember of gemberpulp
– sambal (oelek)
– couscous

De Friulaanse kippendijen verworden in een handomdraai tot een Indisch gerecht: doe een snuifje kentjoor en gemberpoeder bij. Zelf doen we er ook twee theelepeltjes verse gemberpuree of een stukje fijngesneden verse gember erbij. Natuurlijk een schep sambal en klaar is het geheel. Bereid de couscous volgens de aanwijzingen op de verpakking. Smullen maar.

Klein geheimpje: ik had bij het aanbraden van de kippendijen al een schepje sambal erbij gedaan. Dat hoort dus niet maar is zeker smakelijker dan het originele recept. Stttt, niemand zeggen!

Wijntip: simpel pilsje. Oeps, hier gaat iets fout. Een Chardonnay van Battista II uit Pertegada is ook prima.

Deze gerechten zijn makkelijke afvalgerechten. Makkelijk omdat je weinig ingrediënten in huis hoeft te hebben. Weinig calorieën, dus je valt er van af. Let wel op dat het niet te veel is en dat je door deze kippendijen zelf een kippennek krijgt. Übertreiben ist auch eine Art, zo zeggen de Duitsers.

BUON APPETITO !!!!!!!

Klik hier voor meer recepten op ‘il Tramonto culinair’

Klik hier voor alle blogs ‘il Tramonto’

 © www.iltramonto.eu – redactie & foto’s: Ad Smets, met hulp van Sjaak Verweij! 🙂

5 comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *