Italiaanse verjaardag: Tanti Auguri a Paolo

Hoe viert een wijnboer zijn verjaardag? Gewoon, zoals velen het doen. Het ene jaar met veel mensen en het andere jaar in een klein groepsverband, zoals het uitkomt en hoe de pet staat. Het was een genot om te zijn uitgenodigd door Paolo Ferrin.

Men kan zich afvragen of het gepast is om een verjaardag uitgebreid te vieren aangezien het vervelende Corona-virus nog steeds een flinke schaduw werpt op de dagelijkse gang van zaken in ‘bella’ Italia en al zoveel treurnis wereldwijd heeft gezaaid. Anderzijds is het verkwikkend om de vrijheid te hebben teruggekregen om samen met vrienden weer eens ontspannen aan tafel te zitten.

Wat hebben wij van dit moment genoten! Een select gezelschap van hobbykoks en echte levensgenieters, ook wel FRIULANEN genaamd. Sjaak had gezorgd voor zijn inmiddels vermaarde salatini (zout borrelhapje) voor bij het welkomstdrankje en fare un brindisi (een toast uitbrengen).

Wat schaft de pot vandaag?

Met zorg hadden enkele mannen beef inglese (rosbief) uitgezocht. Een andere hobbykok had via het bedrijf waar hij werkt de beste scampi (garnalen) die men op dit moment kan krijgen, ruimschoots gescoord. Een dame had thuis een flinke schotel zucchine (cougettes) gegrild. Met zorg zodat ze niet waren ingedroogd, verrukkelijk. Een andere dame had een insalata (gemengde sla) gemaakt die alleen al tongstrelend was. Dan merk je dat er toch niets gaat boven rijpe Italiaanse tomaten. Een andere dame, een echte taartenbakster, had een verrukkelijke taart gemaakt met o.a. amarene (zure kersen ingelegd op een verrukkelijke siroop) erin. Boven op de taart prijkte een foto van de jarige Paolo Ferrin. En hoe is het mogelijk, toevallig een foto die ik op zijn 60ste verjaardag had geschoten. Zij vond die mooi en had ‘m van zijn Facebook account geplukt.

Over smulpapen gesproken!

We hebben in de afgelopen weken verschillende keren uitgegeten, voor de verjaardag van Sjaak en om te vieren dat we precies één jaar geleden Villa Valetudine hebben aangekocht. Overigens bij puike restaurants. Het is banaal om dan te zeggen dat wij nu nóg lekkerder hebben gegeten. Laten we niet zover gaan. Het toont wel aan dat wij – smulpapen die toch wel ‘iets’ gewend zijn – niet anders kunnen dan te erkennen dat deze Friulanen echt weten wat ze (willen) kopen en absoluut gaan voor kwaliteit.

En valt er ook nog wat te drinken bij die wijnboer?

Tja, een verjaardag van een wijnboer, daar horen ook zijn wijnen bij. Na het proosten met de fantastische Rivus, onze favoriete bubbel (80% Chardonnay en 20% Pinot Nero) schonk Paolo zijn Chardonnay bij de rosbeef en de Friulano (Tocaj) bij de scampi. Eigenlijk vreemd om een witte wijn bij rood vlees te drinken, al vonden wij het supergoed passend. De Chardonnay 2018 is een aanrader. Om eerlijk te zijn vinden wij dit op dit moment een van de smakelijkste Chardonnays. Bij de taart dronken wij een Verduzzo (zoete Friulaanse wijn) en na de koffie mochten we een ‘druppeltje’ grappa, gemaakt van de droesem van druiven van Ferrin, niet overslaan. Slechts bij één stokerij kun je deze grappa kopen, Pagura op 10 km afstand van Camino al Tagliamento.

Na de grappa meteen naar bed …

Grappig dat na de grappa iedereen opstaat, want dan is het voor een Friulaan tijd om naar huis te gaan. Men heeft niet het gebruik om dan nog eens flink door te zakken. Het is goed geweest. Helemaal mee eens! Laten we eerlijk zijn, dat mensen dan nog achter het stuur kruipen is verwonderlijk. Wij waren lekker op de fiets, aangezien Azienda Ferrin slechts op 2 km afstand van Villa Valetudine ligt. Ook al doen we het rustig aan, met nog steeds een dikke 25 graden een nog dikkere buik is het zweten geblazen op de fiets. Na een verkoelende douche buiten op de cortile (binnenplaats) was het heerlijk slapen, al hebben we wel een beetje gesnurkt! Uit tevredenheid, laten we het daarop houden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *