Artisjokken of hut mit grezele?

“Lief, wat eten we vandaag?” Toch een hele normale vraag of niet dan? En net als mijn moeder vroeger dan standaard antwoordde, was het deze keer Sjaak die zei: “hut mit greezele!” Te weten ook nog eens goed – op z’n Limburgs –  uitgesproken.

Vroeger wist ik niet wat de pot dan schafte, maar ik hoefde me evenmin zorgen te maken dat er niets op tafel zou komen. Nu is het anders en heb ik mijn eigen verantwoordelijkheid, dus vraag ik door…..

Och, ga toch koken!

“Heb je al een idee of mag ik een voorstel doen ….. wat je mag klaarmaken!” Daarbij natuurlijk een brede grijns op m’n gezicht. Hij kijkt me duister doch lief aan: “de liefde van de man gaat door de maag, dus lieverd, maak je geen zorgen, je mannetje heeft alles al voorbereid. Je krijgt artisjokken.”

Wat …..eten we…..?

“Artisjokken! Kun je die eten?” denkend aan die ‘dingen’ die we laatst cadeau hadden gekregen. Stugge en niet direct aantrekkelijke noch appetijtelijke ‘vruchten c.q. bloemen’ waarbij ik echt geen idee had of ik ze wel lekker zou vinden. Okay, ik heb wel eens artisjokbodems gehad die hij had klaargemaakt. Maar wat moest ik nu van zo’n raar ding verwachten.

“En hoe eten we die dingen?” “Ik maak ze klaar met een sausje, een vinaigrette!” “Een watte, iets zuurs?” “Nee, gewoon een soort dragondressing op basis van Griekse yoghurt en gekookt ei, alleen dan zonder dragon, want dat hebben we niet in huis!” “Okay, lijkt me lekker!” was mijn antwoord. Als er ei in zit dan kan het niet vies zijn, toch! Zelfs een dragondressing zonder dragon!

Meer konijn dan authentieke carnivoor

 “Is dat alles of krijgen we er nog wat bij?” daarbij denkend aan een lekker stuk vlees… “Rauwe groentesalade toe met een honing-balsamico-dressing!” Geweldig, weer zo’n dag dat ik me meer konijn voel dan iemand die best eens mag genieten van een lekker stukje vlees. Maar ja, met zoveel groente in voorraad was ook dit besluit van mijn lief goed te begrijpen. Weet dat we niet zo zijn van het weggooien van eten. Tja, en ik heb ook geleerd dat ik moet eten wat de pot schaft, dus zal ik me ook deze avond er doorheen weten te slaan.

Groenteschaal als kadootje van een wijnboer, moet je toch eens voorstellen hoe gezond dit is. Terwijl we wijn ook als druivensap zien!

Sjaak kookte de artisjokken in een pan met water en toen dat kookte deed hij er het sap van 2 biologische citroenen uit Sicilië en een bouillonblokje bij. Met een bord bovenop de artisjokken zorgde hij er voor dat deze goed onder het kokende water bleven, voor 35 minuten lang. Daarna goed laten uitlekken en ik kreeg de bloem, want zo zou je het ‘geval’ ook kunnen noemen, op mijn bord.

Hij houdt van mij, hij houdt niet van mij

Telkens een bloemblaadje aftrekken en uitzuigen. Aan de binnenzijde zit vruchtvlees wat dan ook al als groente geldt. Je kunt het blaadje dopen in een kwak van die saus om nog meer smaak te krijgen. En terwijl ik het eerste blaadje aftrok kon ik niet nalaten om te memoreren “hij houdt niet van mij”! Ik stak het in mijn mond en was enigszins verrast en zonder vies te kijken trok ik het tweede af: “Hij houdt wel van mij!” stak het wederom in m’n mond waarna ik het niet kon nalaten om te erkennen dat het lekker was. Zelfs zonder de verrukkelijke dip die hij had klaargemaakt.

Het zou zelfs voor kinderen leuk zijn, want je eet met je voorpoten, het kan niet met mes en vork. De smaak, waar die op lijkt? Misschien wel wat op avocado met een beetje de bittere smaak van witlof. Ik weet het eigenlijk niet. Probeer het uit en deel jouw idee met ons.

Uiteindelijk heb je een prachtige rozet met allemaal uitgezogen blaadjes op je bord liggen en dan verschijnt de voor de meeste mensen bekende artisjokbodem. Als een mals laatste hapje dat je zeker in combinatie met de saus goed kunt verorberen.

Oh, wat had ik daarna zin in een stuk vlees. Maar ja, het was een verrukkelijke rauwe groentesalade met een nog lekkerdere dressing. Die Sjaak toch, die weet wat lekker en gezond is! Nu nog afvallen!!!!

Naschrift van Sjaak: bij artisjokken wordt vaak een vinaigrette geserveerd (vinaigrette: verkleiningsvorm van het Franse woord vinaigre = azijn). Ik maakte een variant met Griekse yoghurt (en mosterd, witte wijnazijn, citroensap, gesnipperd bosuitje, gesnipperd gekookt ei, theelepel suiker en peper & zout).

BUON APPETITO!!!

Klik hier voor meer recepten op ‘il Tramonto culinair’

Klik hier voor alle blogs ‘il Tramonto’

© www.iltramonto.eu – redactie: Ad Smets & Sjaak Verweij – foto’s: Ad Smets

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *