Meer een ENGEL dan een BENGEL, Angelo Seretti

Angelo Seretti, een bijzonder mens. Friulaan, zoon van een bekende schilder, geboren en getogen in Frankrijk. Zanger en verzamelaar van en handelaar in klassieke auto’s. Een vrolijk en optimistisch mens ondanks zijn bijzondere levensverhaal met vele diepe dalen. Voldoende inspiratie voor een interessant interview met deze (b)engel.

Angelo Seretti’s leven is voor ons Nederlanders heel bijzonder. Voor veel Friulanen is zijn levensverhaal vooral herkenbaar. Heel herkenbaar zelfs! Friulië (voluit Friuli Venezia Giulia) is een autonome regio binnen Italië waar vroeger ongekende armoede heerste. Honderden jaren lang was dit prachtige gebied – door de Italianen ook wel het Toscane van Noord-Italië genoemd – het slagveld van vele oorlogen.

Het prachtige gemeentehuis van Cavasso Nuovo waar je een indrukwekkende tentoonstelling kunt bezoeken over de vele emigrantenstromen die honderdduizenden Friulanen naar andere delen van de wereld hebben gebracht.

Zonder gêne noch pardon vielen vele volken Friulië binnen en roofden alles wat ze tegen kwamen. Na de Eerste doch ook lange tijd na de Tweede Wereldoorlog heerste nog steeds bittere armoede. Er was geen werk en de monden moesten toch gevuld worden. Vele (jonge) mannen hebben een toevlucht gevonden in andere, meer welvarende landen. Ook Nederland kende diverse immigratiegolven, denk aan de schoorsteenvegers, terrazzo werkers, ijsco verkopers en pizzabakkers! Vele Italianen vonden ook werk in de mijnen van België en Noord Frankrijk.

Wie kan schilderen kan ook metselen

Zo werd Angelo in 1976 in Noord Frankrijk, te Créhange, geboren. Zijn vader Renzo was naar Frankrijk geëmigreerd om werk te zoeken na de oorlog waarin hij als militair gevochten had in Afrika. Renzo’s vader was van beroep kunstschilder / decorateur en was tevens een specialist in het restaureren van fresco’s. Zijn inzet in Italië werd weliswaar door de Italiaanse Kerk gewaardeerd echter er was geen geld om hem te betalen (Angelo geeft ons een vette knipoog en gebaart als een ‘Italiano vero’ – echte Italiaan – dat hij daar zwaar aan twijfelt!). In Frankrijk was wel werk. Via, via kon hij werk krijgen als metselaar. “Maar dat ben ik toch niet!” was zijn eerlijke antwoord. “Jij bent handig, je bent al schilder en na een dag oefenen heb de techniek van het metselen heus wel onder de knie, dus je bent nu metselaar!” Aldus zijn vriend die dit baantje voor hem had weten te bemachtigen.

Een van de artistieke werken van Renzo Seretti. Hier zie je Hitler als lijfje van een spin, als een wiel dat dood en verderf heeft gezaaid.

Het was hard werken voor weinig geld, echter deze noeste Friulaan wist te overleven en in Frankrijk een gezin te stichten met een jonge dame – nota bene – uit hetzelfde dorp waar hij was geboren. Ook hier weer volgde een prachtig verhaal uit de mond van Angelo: “de moeder van mijn moeder had te weinig melk om haar dochter te voeden. Zij vroeg een van haar vriendinnen, die voldoende melk had, om haar dochter aan de borst te leggen. Die vriendin was de moeder van zijn vader!” Zo waren Angelo’s ouders al ‘parenti di latte’ (familie door de moedermelk verbonden). Maar liefst 6 kinderen kreeg het echtpaar. Renzo werd uiteindelijk zelfs een bekend kunstenaar, niet alleen in Frankrijk. In vele landen heeft hij geëxposeerd, van Amerika tot Egypte. Een broer van Angelo, Raphael, heeft het kunstzinnige van zijn vader geërfd en is ook nu bijzonder bekend.

Een Italiaanse Fransman of een Franse Italiaan? Angelo, onze Friulaanse wereldburger, blijkt een engel te zijn!

Angelo (engel in het Italiaans) en zijn 5 oudere broers zijn gedeeltelijk in Frankrijk en in Italië opgegroeid en hij is zijn ouders ongelooflijk dankbaar dat zij hem de mogelijkheid hebben gegeven om veel te reizen. Hij heeft niet alleen Europa kunnen ontdekken (hij was verrukt over Nederland) doch ook de Verenigde Staten van Amerika.

In de showroom van Daytona te Camino al Tagliamento: Ad Smets, Angelo Seretti, Sjaak Verweij (vlnr).

Zijn immense opgewektheid staat in schril contrast met de verdrietige gebeurtenissen in zijn jonge leven. Angelo’s vader stierf toen Angelo erg jong was (12 jaar) en tijdens zijn middelbare school periode werd zijn moeder erg ziek. Hij besloot de studie te onderbreken om voor zijn zieke moeder te kunnen zorgen. Drieëntwintig jaar lang! Dit zegt genoeg over wie Angelo is, een angelo vero (een echte engel).

Mijn beroep is DROMEN

Wat is dan je echte beroep, vragen we hem heel serieus! “Oh, mijn echte beroep is dromen! Dat is wat ik doe om te overleven. Ik probeer de dromen van andere mensen uit te laten komen, dat is mijn passie! Tussen alle ups-and-downs door wist ik te overleven dankzij mijn passies!”

Hoe komt het dan dat je uiteindelijk in dit kleine dorpje Camino al Tagliamento bent terecht gekomen?

“Oh, ik voel me heel nauw verbonden met Camino al Tagliamento want toen ik nog in Frankrijk woonde, eind jaren tachtig, had ik toevallig goed contact met een familie die oorspronkelijk uit dit dorpje kwam. We hebben nog steeds goed contact!

In 2011 heb ik besloten om de vestigingsplaats van mijn autosalon naar Camino al Tagliamento te verplaatsen, in het midden van het groen.  Ik hoop hier nog lang te mogen vertoeven mede door het feit dat onlangs twee nieuwe zonnestralen aan de Friulaanse hemel zijn verschenen: Adriano en Giacomo!”

(Opmerking: dit zijn typische Angelo antwoorden. Ook als je met hem praat, iedere 5 minuten volgen van deze heerlijke antwoorden of opmerkingen.)

Zeg eens, beste Angelo, wanneer startte jouw zangcarrière eigenlijk?

“Ik heb eigenlijk altijd gezongen echter ongeveer vijftien jaar geleden begon ik mee te doen met wedstrijden. Eigenlijk op instigatie van een van mijn nichtjes, Marina. Hoe kan het ook anders, Marina, een van de meest populaire en wereldbekende Italiaanse liedjes (Marina, Marina, Marina, ti voglio al più presto sposar! – Rocco Granata).

Vanuit muzikaal oogpunt beschouw ik mezelf als een vertolker. Ik hou van bijna al mijn arrangementen van de liedjes die ik vertolk. Binnenkort zullen er nieuwe door mij geschreven liedjes uitkomen. Ik ben realist ergo blijf ik het waardevolle advies opvolgen van degenen die meer ervaring hebben in deze business. Ik had het geluk om veel beroemde zangers persoonlijk te kennen en dankzij de vriendschappelijke omgang met hen heb ik veel van hen proberen te leren.

Onlangs had ik het grote genoegen om de eerste plaats te scoren in de Euro Indie Music Network Radio met het nummer “Escape from planet earth“. Mijn video’s worden gemaakt met de hulp van vrienden. Ik mag daarbij hun “regisseur” zijn! Wat een belangrijk woord voor een paar video’s…….!” Vervolgt hij breeduit lachend.

Naast jouw passie ‘zingen’ zit je dus ook nog in de ‘ouwe’ auto’s!! Waar komt die liefde voor die klassieke bolides vandaan?

“Oh, die liefde voor oldtimers wordt echt geboren vanuit mijn nieuwsgierigheid, die inherent is aan mij, aan mijn karakter. Door het verleden goed te begrijpen kunnen we beter naar de toekomst kijken. Veel aspecten die eigentijds lijken, blijken eigenlijk al vele jaren geleden al te zijn uitgevonden. En verder, als je kijkt naar het unieke vakmanschap, de ongekende bekoring en passie die in de auto’s van vroeger werden gestopt dan begrijp je dat deze kunstwerkjes, de pareltjes ongeëvenaard blijven in de huidige hectische wereld, waarin auto’s gemaakt worden in onpersoonlijke koelte en haast, een ijver om snel geld te verdienen. Ik blijf me er echter van bewust dat we de vooruitgang niet moeten tegenhouden, echter we moeten ons er zeker niet door laten overweldigen.”

“Ik leef op van de blijdschap in de ogen van een ander, het geluk dat ze uitstralen”

Als je zou moeten kiezen, welke is de grootste passie? Auto’s of muziek?

Mijn grootste passie is het zien van geluk in de ogen van degenen die naar mij kijken. Of ik dat kan bewerkstelligen met een oldtimer die ze al vele jaren zochten, een liedje dan wel een grap, dat maakt voor mij niet uit. Ik leef op van de blijdschap in de ogen van een ander, het geluk dat ze uitstralen.

Angelo Seretti: “ik zie graag blije gezichten!” Hier op de foto met Nederlandse bezoekers van Daytona.

Wat was of is jouw mooiste auto?

“De mooiste auto die ik in mijn herinnering heb is de Skoda coupé van mijn moeder, de eerste auto die ik zelf gereden heb. Velen zullen zich de trots herinneren van hun eerste eigen auto. Jeetje, wat zijn er al veel jaren verstreken sindsdien. Deze auto, oorspronkelijk van mijn lieve moeder, heb ik jammer genoeg moeten verkopen: de kachel moest blijven roken. Maar l’histoire si ripète: ik heb onlangs het geluk gehad om eenzelfde model op de kop te tikken. Wat heet, een auto kun je het niet noemen. Het is een stuk ijzer dat ik nu mag restaureren en waarvan ik hoop dat het ooit een auto zal worden, ha ha!

Niettemin, ik heb een enorme emotionele band met de historische Italiaanse autofabriek De Tomaso die uitzonderlijke auto’s zoals de Mangusta of de Pantera wist te produceren. Geloof het of niet, maar ik had de eer om de allerlaatste nieuwe De Tomaso te verkopen vóór de sluiting van de Modena-fabriek waar ik vaak kwam. Ik, Angelo Seretti, een gewone jongen uit een arm gezin en nu woonachtig in het onbekende Friulië.”

Hoe komt het dat je voor deze naam – voor jouw autohandel – gekozen hebt: Daytona?

“Ach, ik had deze naam eigenlijk moeten registreren. Nadat ik Daytona lanceerde als naam van mijn autosalon hebben velen in deze business mijn naam gekopieerd. Ik heb bewust voor Daytona gekozen omdat deze naam voor mij twee belangrijke continenten met elkaar verbindt: USA en Europa. Zo kennen we de Daytona-baan, de Ferrari Daytona, de Daytona-motorfiets, de Corvette Daytona, de Rolex Daytona en zo zou ik nog een tijdje door kunnen gaan met opsommen.”

Heb je nog een persoonlijke boodschap voor onze Nederlandstalige lezers?

“Jazeker! Eigenlijk heb ik mijn hele ‘carrière’ in de automobielsector aan Nederland te danken! Ja, echt waar. Vijfentwintig jaar geleden ontmoette ik de Nederlander Paul Witmer, toen nog een jongeman – nu nog steeds jong al is hij inmiddels wel al opa. Ik werkte destijds bij Fiat in Codroipo en mijn baas Livio gaf mij toestemming om de verkoop van bijzondere auto’s te combineren met mijn dagelijkse werkzaamheden. Al in het begin van mijn eigen activiteiten, kwam ik in contact met Paul, een autoriteit binnen de wereldwijde business van de oldtimers.

Paul heeft me veel dingen geleerd en me in staat gesteld om mijn eigen bedrijf op te richten! In feite begon het allemaal met het verkopen van bijzondere auto’s in Nederland zoals Ferrari’s, Maserati’s, Jaguars doch ook veel Saabs. We hebben het dan over de beginjaren negentig.

Nog steeds heb ik wekelijks contact met mijn Nederlandse vriend Paul en eigenlijk mogen we concluderen dat er na 25 jaar meer sprake is van vriendschap dan van een zakelijke relatie.

Ik heb Nederland, België en Nederland vele malen bezocht en iedere keer valt mij op dat er een bepaalde soort frisheid heerst, een frisheid met een uniek licht.

Tja, als zoon van een beroemd schilder, leer je om onder andere te kijken naar alles wat ons omringt. Mij blijft vooral het eerste bezoek aan Nederland bij. De openheid, de directheid en de gestructureerdheid. Dames openlijk in etalages in de rosse buurt van Amsterdam. Dat zoiets kan en wordt gedoogd was voor mij toch iets bijzonders. En laat ik eerlijk zijn, veel beter dan al dat heimelijk gedoe bij ons.

Lieve Nederlanders en Belgen, lezers van ‘il Tramonto’: Ik nodig je van harte uit om mijn autosalon te bezoeken als je in Camino al Tagliamento bent en nadat je Villa Valetudine – een echte Italiaanse herenboerderij die mijn Nederlandse vrienden zo mooi aan het opknappen zijn waarmee weer een cultureel Italiaans pareltje wordt bewaard voor toekomstige generaties – hebt bezocht. Au revoir, auf Wiedersehen, tot ziens, ciao ciao.”

CLICCA QUI PER LEGGERE UN’ESTRATTO DELL’INTERVISTA IN ITALIANO

Ben je benieuwd hoe de stem van Angelo klinkt, klik dan op onderstaande linken:
Fuga dal pianeta Terra
Sway
Désirée

Italië-liefhebbers die de Italiaanse taal beheren of willen leren
kunnen een verkort interview in het Italiaans lezen (klik hier)

© redactie: Ad Smets – foto’s: Ad Smets

Klik hier voor alle Italië blogs op ‘il Tramonto’

L’amore, een boek over twee Nederlanders die goed
willen inburgeren in Italië

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *