40 jaar na de aardbeving in Friulië

fvg_ad smets_9084Waar was jij op dat moment? Deze vraag hoor je vaak bij tragische gebeurtenissen als bijvoorbeeld nine-eleven of de moord op JF Kennedy.

De Noord-Italiaanse regio Friulië werd op 6 mei 1976 getroffen door een zware aardbeving (6,4) die bijna 1000 levens kostte. Nu, veertig jaar later herinneren vele Friulanen zich deze schok als de dag van gisteren.

We kregen een uitnodiging voor de opening van de tentoonstelling MEMORIE (herinneringen) met als subtitel ‘Wat deed jij om 21.00 uur op 6 mei 1976’. Nu 40 jaar later horen we nog steeds de verhalen van onze buren, vrienden en bekenden over die beruchte avond. Alleen daarom al wilden we deze tentoonstelling bezoeken.

terremoto_ad smets_5940 panoramaWandelen door de paleiszalen
Bij zo’n officiële opening moet je altijd even doorbijten. Veel hoogwaardigheidsbekleders die elkaar bedanken voor hun aanwezigheid, elkaar prijzen voor hun inzet voor de unieke tentoonstelling en nog veel meer blablabla. De locatie, Villa Manin, is het voormalig paleis van de laatste heersers (dogen) van Venetië en biedt de juiste ambiance voor deze unieke tentoonstelling. Naast heel veel fotomateriaal werden in diverse paleiszalen uniek beeldmateriaal vertoond. Door deze aardbeving werden 45.000 inwoners dakloos en moesten in tentenkampen bivakeren. Bijna duizend doden en een enorme materiële schade (omgerekend naar de huidige waarde) van 18,5 miljard. Heel indrukwekkend en bijzonder aangrijpend om te zien hoe de doden werden geborgen, bewoners die tussen de stenen van hun ingestorte huizen zoeken naar potten, pannen en familiefoto’s. De zwart-wit beelden uit 1976 leken wel meer dan 100 jaar oud. Bewoners die met paard en wagen of een bepakte ezel de restanten van hun huisraad in veiligheid brengen. Friulië was toen een hele arme regio. Het was niet voor niets dat in die periode veel jonge mannen vertrokken naar o.a. Nederland om werk te zoeken.

Er waren ook positieve beelden over hoe iedereen de schouders eronder zette, de hulp die van buitenaf kwam en de wederopbouw die het volk verenigde. En toch werd het weer triester, want in september van hetzelfde jaar werd exact hetzelfde gebied opnieuw getroffen door een aardbeving (6,0) die veel van in gang gezette restauratiewerkzaamheden weer vernietigde.

terremoto_ad smets_5959

Middelpunt van de tentoonstelling was een zaal met een plafond gevormd van beschilderde panelen die ooit het plafond van de San Giovanni Battista kerk in Gemona vormden. De door de aardbeving ingestorte kerk werd nooit meer opgebouwd. Voor het eerst na 40 jaar werden de geredde plafond-panelen van de 16-e eeuwse schilder Pomponio Amalteo tentoongesteld. We kregen wel een stijve nek om telkens naar het plafond te kijken, maar het was de moeite waard.

terremoto_ad smets_5981Bij de uitgang van de tentoonstelling werden we opgewacht door de alpini’s (ex-militairen/veteranen) met een hapje en een drankje. De tranen hadden we al weggepinkt, nu konden we de emotie ook nog even wegdrinken. Tevens een goede gelegenheid om te netwerken, o.a. met de burgemeester van Codroipo, Fabio Marchetti. We troffen hem vaak bij officiële gelegenheid en kregen nu eens uitgebreid de tijd om hem te spreken. We hebben hem ook gestrikt voor een interview voor il Tramonto.

terremoto_ad smets_5984

Ad Smets in gesprek met burgemeester Fabio Marchetti

Al met al een vruchtbare besteding van onze avond.

Naschrift: Ad Smets heeft op z’n persoonlijke website geschreven over deze aardbeving in Friulië en de aardbeving van 1992 in Roermond

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *